Geçmiş, Geçmiş mi ?

Aylardır, yıllardır kutlamadım içimin kanamasından. Kurtulamadım içimdeki ne olduğunu bilmediğim beni günlerce eriten hislerden. Başaramadım, geçmişe takılıp kaldım.
Geçmişin hatıraları, geçmişin güçlülüğü,kalabalığı ve sevgi doluluğu. Kurtulamadım, düşlemekten. Bir insanın hayatımı mahvedişini avuçlarıma alıp izledim. Belki ile başlaya Bir Gün diye biten cümleler yüzünden girdim bu bataklığa. Kaldım şimdi, sıfırdan kimsesiz bir başıma.
Sevgim, inançlarım, arzularım ve en önemlisi kendime olan güvenim bile,
bile bile çamura battı. Bazen anlamıyorum. Hatta hiç anlamıyorum kaybedilmişliğin yanındaki güçlülüğü.

Adalet..
Adalet bu mu?
Adalet dediğin şey üç heceden oluşan altı harfli insanların oluşturmuş olduğu hiç duymamış birine şarkı söylemek gibi bir şey.
Peki ya Aşk.
Hiç yaşamamış birine Yaşamaktan daha ahmakça ne olabilir ki ?

Zaman geçiyor, zaman geçtikçe geçmiyor.
Geçmiyor dedikçe içime daha da geçiyor.

Sahi ne zaman ?

Ne zaman geçecek ?

Daha ne olması gerekiyor. Delirmek mi?
Delirmek belki de bu Dünya'daki en büyük mertebe. Ya deliler için hayat normal ise. Bize bakıp bakıp 'deliler ' diyorlar mıdır ?