BELALI MED-CEZİR

"Gelme!"dedim sadece. Ama o duymamış gibi ağır adımlarla yürümeye devam ediyordu.
Sonunda sırtım pürüzsüz duvara çarptığında durmak zorunda kalmıştım.

Dibimde bittiğinde oda durmak zorunda kalmıştı. Gözleri gözlerimdeyken elini kaldırıp yanağıma getirince şaşkınlıktan ağzım aralanmış ne diyeceğimi bilmiyordum. Gözleri hiçbir duyguyu barındırmazken başını hafifçe eğip aramızdaki boy farkını kapatmaya çalıştı.

İpeksi bir sessizliğe büründük ikimizde. Sessiz ,mahcup ve duru..

Karşımda duran adam belalı bir medcezirdi. İçindeyken kendimi ondan uzaklaştırdığım örselenmiş bir aşk gibi. Daimi bir çekişme, didinme ve mücadele....