ACİZ
  • WpView
    LECTURES 6,318
  • WpVote
    Votes 222
  • WpPart
    Chapitres 43
WpMetadataReadEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication lun., avr. 6, 2015
"Aslında bir yanım çok pişman" dedi sigarasının dumanı dudaklarının arasından sızarken. Hepimiz onu anlayabilelim diye İngilizce konuşmuştu. Gözlerini teker teker üzerimizde gezdirdi; benim, Huanın, Kenzhinin,Taoranın ve Kai piçinin... Edwarddan hoşlanmadığım gibi Kaiden de hoşlanmamıştım. Edwardın zararsız olduğunu geç de olsa öğrenmiştim fakat Kai piçi gayet de zararlı görünüyordu. Gerçi odadaki tüm çekik gözlüler Lamia hakkında benden daha fazla şey biliyordu. Bilmemelilerdi... Lanet çekik gözlüler! Hepsi zararlıydı işte! Hiçbiri sesini çıkarmadı. Zaten o da kendi kendine konuşuyormuş gibiydi. Aklına bir şey gelmiş gibi gözlerini kenetlediği sigarasından kaldırdı "105 kişi daha temiz bir şekilde öldürebilirdim. Hmm nasıl desem... daha.. kansız." arsız bir sırıtış belirdi yüzünde "Benim gibi başarılı bir kimyagere yakışmadı." dedi ve bir kahkaha attı. Lamia... Hiç kimsenin olamayacağı kadar masum yüzlü bir ölümcüldü.
Tous Droits Réservés
#65
generalfiction
WpChevronRight
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives de Contenu