Umutsuz Bir Vaka

BÖLÜM 1
Bizim Hikayemiz de Sizin ki Gibi Umutsuz Bir Vaka Gibi Gözüküyordu Ve Öyleydi de Ben Ne Kadar Onu Mutlu Etmek İçin,Onu Güldürmek,Onu Yaşatmak İçin Uğraşsam da Bütün Çabalarım Boşaydı. Çünkü O Kadar Umutsuz O Kadar Yorulmuş ki. Artık Bir Başkasına Ne İnanmak, Ne Konuşmak, Ne de Güvenmek İstemez Hale Gelmişti. Ve Bundan Dolayı Onun İçin Çabalayan İnsanları Ya Görmüyordu, Ya da Görüp de Görmezden Geliyordu Onu Bende Bilmiyordum. Ama Tek Bir Bildiğim Bir Şey Vardı Kendimin Onu Çok Sevebileceğimi Biliyordum Ta Ki Onun Bana Dediği Şu Kelimeyle Onunla Kurduğum Hayalleri, Ona Söyleyebileceğim Cümleleri, En İstediğimi de Onu Hayata Nasıl Bağlayabileceğim Planlarımı Alıp Götürdü. Senle Biz Ne Bileyim Ayrı Dünyaların İnsanlarıyız Senle Biz Yani Biz Kelimesi Senle Bana Çok Ağır Gelir Demesiyle Onu Düşündüğüm Her Şeyi Her Planlarımı Alıp Götürdü. Buda Beni Daha da Umutsuzlaştırdı. Peki Böyle Dedi Diye Ben Gidip Unutmalı mıyım ? Yada Unutabilir miyim ? Tabi ki de Hayır Unutamam İnsan Sevdiğini Tek Seferde Nasıl Unutabilir ki Nasıl Tek Seferde Silebilir ki ...(Devamı Gelecek..)
-Hiç Bir Şey İmkansız Olmadı Senin Kadar.
-Ve Ben Sevmedim Kimseyi Senin Kadar.