SON MÜHÜR

Ayağa kalkıp yatakta ki telefonu elime aldım. Bu böyle olmuyor nerde ne yapıyor nasıl öğrenenmem lazım . Kızları umursamayıp balkona çıktım.Heryer bembeyaz , en sevdiğimden , gidip doya doya oynamak ve kardan adam yapmak varken şimdi ne tadım tuzum nede keyfim yerinde yaşam sevincim elimden alınmış gibiydi . En son aranan numarayı tekrardan aradım , çalıyor , çalıyor yine aynı umutla bu sefer açacak ve sesesini duyacağım diyorum ve sonra üzülüyorum biliyorum halbuki öyle bişey olmayacağını vazgeçmek üzere iken açtı .Bi an yüzümde gülümseme oluştu fakat sonradan yerini üzüntüye bıraktı Gerçekten o mu bilmiyorum .Ses yok.Tam da tahmin ettiğim gibi beni cezalandırıyordu aklı sıra.

" Bugün yine seni özlediğimi fark ettim diğer günlerde olduğu gibi , içimi çekmek yerine kokunu çekmek istiyorum, nefes alamıyorum sen yokken .
En çokta neye pişmanım biliyor musun 'Seni son görüşüm olduğunu bilseydim sıkı sıkı sarar ve asla bırakmazdım ' suçum yok biliyorsun beni sensizlikle sınama dayanamıyorum " Göz yaşlarım yine itiraz etmeden , tükenmeden kendini bırakayordu .

Ve sonu olmayan o lanet sessizlik ve sonrası, yine suratıma kapattı . Her defasında aynı şey oluyor ve ben her defasında yine bir adım ölüme yaklaşıyordum.