Ms.Pretend

Kaya kong ngumiti kahit masakit, i'll always smile, always say i'm okay kahit hindi naman talaga yung kahit ang sakit sakit na? OO. Minsan kase sa buhay ng isang tao kailangan mong maging matatag, maging manhid, kahit ramdam mo na sa sarili mo na hindi mo kaya, PILITIN MO. Kase May isang bagay akong natutunan sa buhay ko.

" Walang ibang tutulong sa sarili mo, kundi ang sarili mo mismo"

May mas paplastic paba sa ugali ko?

Yung tipong nakangiti ako sa harap ng maraming tao, pero kapag magisa nalang ako, bigla nalang tatakas ang mga luha sa mata ko.

I have this kind of phobia,
"Athazagoraphobia" or fear of being abandoned,ignored or forgotten.

Natatakot ako na kapag may pinapasok ako na bagong tao sa buhay ko ay iwan lang din ako. Kaya mas pinipili kong mapagisa. Kung wala kang papapasukin sa buhay mo walang mangiiwan sayo diba?

BUT when HE came, i've felt joy, sumaya ako,nagkakulay ang buhay ko,feeling ko eto na yung pinakamasayang parte ng buhay ko. But at the same time i felt fear. Takot. Natatakot ako na baka iwan nya rin ako na baka mawala din sya sa buhay ko.

What should i do? Would i take the risk just to be with him? or i 'll just ignore the fact that im madly inlove with him.