SOL YANIMDAKİ YANGIN

SOL YANIMDAKİ YANGIN

  • WpView
    GELESEN 464
  • WpVote
    Stimmen 55
  • WpPart
    Teile 9
WpMetadataReadLaufend
WpMetadataNoticeZuletzt aktualisiert So., Mai 20, 2018
UÇURUMUN BİR SONU YOKTUR DÜŞTÜKÇE DÜŞERSİN VE HER ZAMAN O UÇURUMDAN ATLAMAZSIN BAZENDE İTİLİRSİN... DURU KARAHANLI CEMRE KARAHANLI HAZAL ÖNAL BURAK SOYKAN MERT AKIN ALİ YÜCESOY Her şeyinizi kaybettiğiniz zaman ne yaparsınız? Ya da ne düşünürsünüz? En yakın arkadaşınız size yalan söylese yıllarca, kardeşiniz ve kardeşiniz gibi gördükleriniz sizden geçmişinizı saklasa ve sevdiğiniz adam aslında hayatınıza daha siz onu tanımadan girmiş olsa ve sizin bundan haberiniz olmasa ne yapardınız? Ailem dediğiniz insanlar, canınız olan insanlar bir gün size yabancı olsa ne yapardınız? Ben artık ailem dediğim insanları tanıyamıyordum ben bir hayatım olduğunu sanıyordum ama benim hayatım annemi ve babamı kaybettiğim 6 yıl önce ki o yangında bitmişti. Ben DURU KARAHANLI bu hikayede kim suçlu, kim kahraman,kim hain ve kim başrolde bilmiyorum. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olamayacak hissediyorum Şimdi hazır olun bir intikam atesi içinde kaybolan bu gençler hayatlarına devam edebilecekler mi yoksa pes ki edecekler bunu hep beraber göreceğiz
Alle Rechte vorbehalten
#403
serüven
WpChevronRight
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Illustration

Vielleicht gefällt dir auch

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mehr Details
WpActionLinkInhaltsrichtlinien