Story cover for ÖLÜ DERİ (RAFLARDA) by Egemen_Erdem
ÖLÜ DERİ (RAFLARDA)
  • WpView
    Reads 308,612
  • WpVote
    Votes 23,022
  • WpPart
    Parts 44
  • WpView
    Reads 308,612
  • WpVote
    Votes 23,022
  • WpPart
    Parts 44
Ongoing, First published Nov 08, 2017
Gizem/Gerilim #4 
Ölü olan deri mi yoksa masumiyetleri mi? Çiftlikte çıkan yangında feci şekilde yanan kız kardeşinin yarıda bırakmak zorunda kaldığı üniversiteye şimdi Azize gidecekti. Şansa bakın ki bir yıl sonra aynı fakülteyi kazanmıştı. Kardeşinin eski ortamı ve arkadaşları artık Azize'nin yeni ortamı ve arkadaşları olacaktı. Olacak mıydı??
   Peki fakültenin olduğu şehre gitmeden önce büyük annesinin bahçesine gömdüğü şey neydi? Kurtulmak istediği ''o şeyden'' gerçekten kaçabilmiş miydi, yoksa bütün hikaye boyunca kara bir gölge gibi peşinden sürüklenip ona huzur vermeyecek miydi? 

   Üç farklı nesilden altı kadının hayatına girerken, bilinç altlarının derinliklerine inip alt metinlerindeki gerçek hikayelerini duyacağız, bir yandan da tehlikeli sırlarının ve tutkularının yol açtıklarına şahit olacağız.

-TÜM HAKLARI SAKLIDIR-
All Rights Reserved
Table of contents
Sign up to add ÖLÜ DERİ (RAFLARDA) to your library and receive updates
or
#678paranormal
Content Guidelines
You may also like
YARALASAR(Kitap Oldu) by Maral_Atmc6
56 parts Ongoing
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
You may also like
Slide 1 of 10
KOD ADI: GÜNEŞ  cover
SOYADINDA ZİNCİR cover
İNTİKAM BÜYÜSÜ  cover
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
ÂFİTAP cover
KARMAŞA+18 cover
Cansız Manken (+18) cover
KÖR PUSULA  cover
TERAZİ  (TAMAMLANDI) cover
5. seviye cover

KOD ADI: GÜNEŞ

39 parts Ongoing

"Bana ocüymüş gibi bakmayı kes. İnsanım." Derin bir nefes aldıktan sonra dolunaya baktım. Bu gece beni aydınlatmak ona düşmüştü. "Ayrıca göbeğin sana pek yardımcı olmuyor. O ağaç senden birkaç beden daha küçük." Beklediğim gibi birkaç homurtu duyduğumda ağacın arkasına saklanan genç çocuk kendini açık etti. Titreyen bedenini gördüğümde sıkkın bir nefes bıraktım. "Şu gözlerini çek üzerimden velet."dişlerimi sıkarak söylediklerim onu daha da korkutmuş gibi titremesi arttığında kendimden bir kez daha iğrendim. Üzerimde üniformam ile birçok çocuğun hayalini süslerken başka bir çocuğu benliğimle korkutuyordum. "Korkacak bir şey yok. Bir tanıdık." Kaşlarımla arkamdaki mezarı işaret ettiğimde çocuk kalkan kaşları ile bana sanki bir hayaletmişim gibi bakmaya devam etti. "Ne var ulan?! Babamızın mezarına ziyarete geldik işte! Niye mezardaki benmişimde dirilmişim gibi bakıyorsun?" Sağ elinin işaret parmağı titrek bir şekilde havalanıp arkamdaki açık mezarı işaret ettiğinde "Babanın mezarını mı kazdın yani?"diye sordu. Sanki çok normal bir şeymiş gibi sakince omuzlarımı silktim. "Senin mezarını mı kazmalıydım?" "Hayır tabiki de!"diye cırladığında diğer eliyle hızlıca ağzına kapattı. "Abla Allah'ını kitabını seversen senin akşam akşam başka işin yok muydu ya?!" "Niye lan? Bu akşam müsait değil miydi?"