Till We Meet Again
  • Reads 28
  • Votes 3
  • Parts 3
  • Reads 28
  • Votes 3
  • Parts 3
Ongoing, First published Nov 11, 2017
"Hindi natin alam kung saan, kailan at kanino tayo mahuhulog."

Si Regine ay isang simple at masunurin na babae. Nagsusumikap talaga siya upang magkaroon ng matataas na marka dahil ayaw niyang magalit ang kanyang magulang. At ang laging paalala ng kanyang magulang ay "Huwag ka munang mag boyfriend ha saka na pag nasa kolehiyo ka na."

Eh paano kung may dumating ng hindi niya inaasahan? Hindi pa siya handa sa mga ganyang bagay pero bakit siya nasasaktan ng walang sapat na dahilan? Sususway kaya siya sa magulang niya?

"Bata pa lang ako ayaw ko pang masaktan." at pagkasabay non ang pag agos ng  mga luha ko.
All Rights Reserved
Sign up to add Till We Meet Again to your library and receive updates
or
#205boys
Content Guidelines
You may also like
Slide 1 of 1
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Bliss Books) cover

TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Bliss Books)

54 parts Complete

Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.