AHUDUDU
  • WpView
    Reads 398,820
  • WpVote
    Votes 20,426
  • WpPart
    Parts 39
WpMetadataReadMatureComplete Tue, May 19, 2026
"Uğruna beklenilen her şey, güzeldir. En az ahududu kadar." Hafif kavruk teniyle, üzerine serpiştirilmiş kahve çekirdeği tonlu saçları ahenk içindeydi. Şaşkınlığın getirisi olan, kırpışıp duran uzun kirpiklere titreyen dudaklar eşlik etti. Dünyanın en kaliteli güldürüsünü duymuş gibi, sivri köpek dişleri yaverliğiyle kahkaha atarak güldü. Gülüşü, bir dakika boyunca kesilmedi; öyle ki, gözlerinden akan şeffaf damlalar bile sivri çenesinden süzülüp gitmişti. -Ben, dedi işaret parmağını kaldırıp durumun ehemmiyetini adama hatırlatırcasına, asla seninle olmam. Asla! Bu saçma teklifini de git kime yaparsan yap!" Öfkesiyle kabaran damarları, ince boynunun zerafetine tezat durmuştu. -Sen bilirsin." Karşısındaki adamın umursamaz duruşuna, cam masa üzerinde ritim tutan parmaklarına baktı metin olmaya çalışarak. "Başka seçeneğin varsa." Tık...Tık...Tık...Adamın masadaki uzun, işaret parmağında takılı olan yüzüğün çıkardığı ses beyninde yankılandı. Kıskıvrak yakalanmıştı. Hayatta çaresiz kalmamak için her çareyi deneyecekti. Arkasını dönüp hiçbir şey söylemeden ayrıldı, ferahlığının aksine, içine kasvet çöktüren odadan. İnsanoğlu, ilk "asla" dediğinde yapardı hatayı. Ve ikinci hatası da öfkeyle söylediği sözlerin ardından gelen sessizlik olurdu. O "asla"nın dönüşeceği "belki" ve "evet" in başlangıcı sessizlikle atılırdı çünkü. Tutkular ahlak çerçevesinde yaşanmaz, aşklar da filmlerdeki gibi masum başlamazdı her zaman. Bazı tutkular ahududu renginde olurdu, bazı aşklar ceylan dutu tadında. Bolca ihtiras, hastalıklı bir aşkın köklerini salardı. ***İlk Bölüm Yayımlanma Tarihi: 23.01.2018
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • ŞAH&MAT Mahalle Hikayesi
  • Çay Güzeli
  • Küçük Sır
  • SADECE SEN
  • Portakal
  • Mardin Masalı (TAMAMLANDI)
  • AŞK-I BEKÂ EFSUNKAR (+18) Devam ediyor...
  • FECAAT
  • AHMAK KOCAM 🚬
  • KÜL | KAYIP HAYAT

*Yetişkin okurlar için uygundur!* Bozkan, ya da artık herkesin seslendiği gibi Alaz...yatağın kenarında oturmuştu. Dirseklerini dizlerine koymuştu, başını da ellerinin arasına almıştı. Odanın sessizliği içindeki fırtınayı bastıramıyordu. Bir anda kapı aralandı. "Alaz." Duyduğu sesle aldığı nefesi kesildi sanki. "Kendini nasıl hissediyorsun?" Bu sesi tanıyordu, kalbi duracak gibi oldu. Başını kaldırdı. Sesin sahibi İzel'di. Gözleri kızarmıştı ama hâlâ gözlerinin içinde o sevgi vardı. Bozkan'ın kendine hiç layık görmediği sevgi ve şimdi de İzel ona bakıyordu. "İyiyim," dedi Bozkan, sesi zayıf çıktı. İzel ona yaklaştı. "Çok korktum, seni kaybettiğimi sandım." Bozkan gözlerini kaçırdı. İçinden 'Sen onu zaten kaybettin' dedi. İzel elini uzatıp onun elini tuttu. Bozkan donup kaldı. Yıllarca hayalini kurduğu bu an, şimdi ona sadece acı veriyordu. Çünkü bu sevgi ona ait değildi. "Neden susuyorsun?" diye sordu İzel. "Sen iyi değilsin sanki." "Sadece yorgunum." İzel, başını hafifçe Alaz olarak bildiği, Bozkan'ın yüzüne doğru eğerek ona dikkatle baktı. "Sen iyi değilsin Alaz," Bozkan bunu duyduğu an kalbi sıkıştı. "Bakışların farklı." Bozkan'ın da en büyük korkusu buydu işte. Anlaşılmak ama içinde küçük bir umut da vardı ki, belki İzel onu bir gün gerçek kimliğiyle severdi ama bu imkânsızdı. İzel elini çekti. "Dinlen, ben dışarıdayım." Kapıya yöneldi, sonra durdu. "Alaz, ben hep yanındayım." Kapı kapandı, Bozkan olduğu yerde kaldı. Bu sözler, hayatı boyunca duymak istediği sözlerdi ama şimdi onu parçalıyordu. "Bu hayat benim olmalıydı." diye fısıldadı ve başını tekrar ellerinin arasına aldı. "Ama ben kendi ellerimle bu hayatı öldürdüm!" Gözyaşları istemsizce aktı yanaklarından. O an anladı ki, sadece kardeşinin değil, kendi hayatını da yok etmişti ve şimdi, sevdiği kadının sevgisiyle cezalandır

More details
WpActionLinkContent Guidelines