My Brother's Possession
- Reads 155,950
- Votes 4,095
- Parts 16
Ongoing
Last published Fri, Nov 6, 2020
"K - ku-ya!!" .. Nanginginig na sambit ko. Rinig na rinig ko ang malakas na pintig ng puso ko sa sobrang kaba. Pakiramdam ko ang tatakasan ako ng hininga dahil sa masamang titig ni Kuya Drake.
"Anong sinabi ko sayo Christine Jane Monte Valle". Mababa ngunit may bagsik na tanong ni kuya.
Nilunok ko ang laway na tila bumabara sa aking lalamunan. Nag-iisip ng tamang salita na dapat kung bigkasin sa takot na muli na naman niya akong pagbuhatan ng kamay. Tanging hikbi ko na lang aking naririnig ng biglang sumigaw si kuya.
" SAGOT!! ". Gigil na sigaw niya.
" K-kuya..nai-inip na po k-kasi ako di-dito sa bahay, wala n-naman akong maka-usap kasi wa-wala ka dito".. Nauutal at naiiyak kong sagot. Tila lumambot naman ang kaninang galit na mukha ni Kuya Drake. Lumapit ito sa akin at niyakap ako na ikinagulat ko.
"I'm sorry baby, hush now. Promise I won't leave you again." Pinunasan nya ang luhaan kong mukha at hinalikan ang nakaawang kong labi, muli ay niyakap nya ako ng mahigpit na para bang mawawala ako.
Hindi ako manhid para hindi makita ang mga gingawa ni kuya, alam kong higit pa sa kapatid ang turing niya sa akin. Basta ang naaalala ko lang ay hindi naman kami ganito nagsimula, then now I am " My Brother's Possesion "
***********
Spare my story. Charrr ??
So, this is my very first story. Expect wrong grammars dahil trying hard po ako kung magenglish. Please support my story. Labyaaahh ???
- ceejhaytheprettiest
All Rights Reserved
#103
possession
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
Morning Star
The Morning Star. "Ok, listen. I get it." "What?" Kahit nakangiti, matiim ang tingin ni TJ. "I get it. I get that you're not the kind of person who jumps head first into the water. And I get that maybe, you want to take this slow. But I can't slow down, Kate. I'm drowning. All these feelings that I have for you, they're just too much. So I'm just letting them wash over me. And I'm not saying that you should do the same. For now, I just need you to feel what we have here. There is something here. Something na hindi ma-explain." "Don't deny it." Anito nang makitang nagsimula syang umiling. "You know you can't even if you want to. Something beautiful has happened. And I won't waste my time figuring out the whats and the whys of it. Ang alam ko lang, I'm overjoyed that I met you last night. Last night." Marahang tumawa ang binata. Umiiling-iling. Pinisil nito ang mga palad nya. "God! It seems ages ago to me. But I've never been this happy since as long as I can remember. I'm happy everytime nakikita kita. Na naririnig ko ang boses mo. Na andyan ka lang sa tabi ko at abot-kamay ko. Na you let me touch you this close." Isinuklay nito ang mga kamay sa buhok nya. Wari ay gustong patunayan ang sinabi. Nang nagpa-ubaya sya ay may kumislap sa mga mata ng binata. *-* *-* *-* R-18 Certain chapters contain mature and explicit scenes. Reader discretion is advised. Cover photo is not mine. Copyright to owner.Complete
POLY: UNDER HER SPELL | IZIAH FELICIANO (COMPLETED)
"OH MY GOSH SINO KA?! Bakit mo ko ginagaya! Hoy!" Gulong gulo ang isip ko habang nakatingin sa lalakeng nasa harapan ko. Bawat buka ng bibig ko ay nagagaya niya. Maging ang ginagawa kong kilos. Dang! Who the fuck is he? "Susporsanto, anong ginagawa mo sa kwarto ng alaga ko?!" Si manang Perl ang yaya ko. May dala itong walis at bigla nalamang ipinalo sakin. "Aray ko manang ako to si Iziah--aray-teka lang huhu. Aray ko po! Aray ko huhuhu." "Umalis ka rito! Lumayas ka magnanakaw!" Mabilis akong tumakbo palabas ng bahay, kamuntik pa'kong habulin ni scotchy, ang aso ko. "Ang gawapo sana kaso mukhang gwapo rin ang hanap." Rinig kong bulungan ng mga babaeng nakakasalubong ko sa paglalakad. "Sabunutan ko kayo diyan mga bruha!" Nagsitakbuhan sila palayo habang ako ay naiinis na at naguguluhan sa mga nangyayari. Napasalampak ako sa gilid ng kalsada. Napasabunot nalamang din ako sa buhok ko ng mapagtantong ako pala ang lalakeng nakita ko kanina sa salamin. Akala ko prank lang pero hindi, dahil ang lalakeng gumagaya ng bawat galaw at pananalita ko ay ako rin mismo. Paano ito nangyari? Bakit ito nangyari? Ano bang ginawa ko? bakit ako naging isang lalake? "WAAAAAAAH! AYOKO NITO!" _____________________________ My first ever POLYAMORY story. Not a professional writer din po kaya pagtyagaan niyo sana ang mga isinulat ko. Thanks in Advance. ORIGINAL STORY PLEASE DON'T COPY! Adult-Fiction/Romance. Fantasy, Pinch of Horror Above 18+Complete
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Complete
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Complete
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rComplete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --![Please Don't Eat Me! [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/134652319-256-k93146.jpg)
Please Don't Eat Me! [Completed]
Yung friend mong malandi, may crush sa blind item mo. Pero paano kung yung blind item mo, may crush din sa bestfriend mo? Meet Miggy. Kahit lalaki yan, masmaraming nafo-fall na lalaki sa kanya kaysa sa beshy niyang nalunod sa karunungan pero nagkulang sa kalandian. Kung ating titignan ng mabuti, ang landi-landi po ni Miggy. Sino kaya ang para sa bessy ni Miggy? Si Miggy ba mismo? Ang lalaking magaling? Ang sundalo? Ang kapatid ni Miggy? Ang paa ni Miggy? Tunghayan natin ang kanyang kwento sa mata mismo ni Miggy. Oh di ba? Complicated? Hindi? Ba't binabasa mo pa itong description? Anong ginagawa mo sa buhay mo? Abangan sa susunod na - aray! - basta. Basahin mo ang kwentong ito. May libreng hangin na pwedeng langhapin 'pag binasa mo to. Yun lang. Ba't nandito ka pa? Hay naku. Balakajan.Complete
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Complete
I LOST IT
~PROLOGUE~ "Isa pa nga"sabi ko sa bartender Binigay naman agad sa akin ng bartender,takot cguro aba pag hindi nya binigay sapak abot na charr joke lang Teka asan na kaya ang mga bwisit kung mga kaibigan,o dba ang daming "MGA"ayon nakita ko cla na sumasayaw sa DF dto sa bar Yeah,you heard it right nandito kami sa bar naglalamay joke Ano ba to ihing-ihi na ako san ba ang cr dito.Tumayo ako sa kinauupuan ko at lumakad kahit na nahihilo ako basta makahanap lang ng cr Matapos kung mahanap ang cr at umihi naglalakad na ako pabalik sa pwesto ko sana kaso hilong hilo na talaga ako mawawalan na sana ako ng balanse ng may maramdaman akong bisig. Naaninag ko ang taong may tatlong ulo sa aking harapan,at bakit parang ang INIT my god bigla ko na lang naramdaman na parang may malambot sa labi ko at gumalaw eh ako namang c tangang walang alam pumikit na lang at dinama ang bagay na yon ,at hindi namalayan na sumasabay na pala ako tapos bigla syang tumigil at tumingin sa akin "Not here,lets go "hinila na nya ako hindi na ako nakaangal kasi naman hilong-hilo na ako at ang masasabi ko ay ang "INIT"gusto ko ng maghubad whooo Isinakay nya ako sa sport car kuno nya cguro at makalipas ang ilang minuto hininto na nya ang sasakyan nya,bumaba at hinila na naman ako,wala na bang katapusan tong hila portion na to,dahil sa pag-iisip ko hindi ko namalayang nandito na pala kami sa loob ng bahay o condo?? hay ewan ko at don nangyari ang hindi dapat mang yari Abangan ang kwento ng buhay ni Sefira Reyes sa "i lost it" ******************Complete
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.
More detailsContent Guidelines