"Kung Gusto Mo"
- LECTURAS 1,390
- Votos 26
- Partes 5
Sa matagal na pagkakahimbing ay muli kong ibinabalik ang aking pinaka-unang akda na aking ginawa para sa isang patimpalak noong kasali pa ako sa isang 'text clan'. Ito ay ang nanalo sa nasabing patimpalak. Sinimulan ko itong isulat noong Pebrero ng taong 2015. Sa parehong taon sa buwan ng Abril ay akin itong isinapubliko rito sa Wattpad na kaagad ko ring binura dahil sa walang mambabasa.
Sa bersyong ito ay may karampot akong ibinawas at marami ang aking idinagdag upang mas malagyan ng kulay at ngiti ang inyong mga naninilaw na ngipin at punit na labi.
Paalala sa mga magtatangkang magbasa, na ito ay aking ginawa noong panahong mas mura at hilaw pa ang utak at edad. Hindi na tayo magpapatumpik-tumpik pa. Inaanyayahan ko kayong magbasa. Padayon.
(May mga akda rin akong tula na matatagpuan sa aking 'Facebook Account' na 'Et Ong')
Todos los derechos reservados
#20
bob
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEConcluida
Nathaniel ang Batang Kumbento
I started writing back in 2017 I think, di ko na talaga sure and this is somehow my 1st story na mostly ay interrelated sa ibang stories ko kaya I want to repost here again. Na published na ito dito dati under my previous account EroticPrince and sa isang site na I think ay down na that is why this will be familiar sa mga followers ko here and there. May mga bago akong stories na stand alone pero unahin ko muna ang mga dati para di magulo. Hope you still enjoy this first story. Thank you!Concluida
SEDUCING THE QUEEN BEE-TCH
"I think she deserve a sorry Miss Queen bee." "W-what?! Did I hear it right??" Hindi makapaniwalang tanong ko sa halos matawang tinig. "You??" I said na dinuro pa siya. "A fu*k*n transferee ay inuutusan akong mag sorry sa tatanga tangang yan?" I pointed out the stupid girl beside her na naka yuko lang before I let out a disbelief laugh, "are you kidding me?! And who do you think you are to tell me what to do?!" I shouted to her. "She already said her sorry but you still pushed her. Kung nabasa man yang damit mo, nabasa narin siya ngayon dahil sa pagtulak mo. Now It's your turn to say your sorry." She seriously said na parang hindi apektado sa galit ko. "Damn you!! Sino ka para sundin ko?!" Galit na sigaw ko sa kanya. "You'll say your sorry? Or you'll be sorry?" Banta pa niya. I heard the crowd gasped at what they heard. Saglit naman akong napanganga sa narinig, "Are you scaring me?! Sa tingin mo matatakot moko? You're just a transferee, you are nothi----" Natigil ako ng bigla itong humakbang patungo sakin, natahimik ako ng hinablot nito braso ko at hinatak palabas ng cafeteria namalayan ko nalamang nasa loob na kami ng comfort room. She push me in one of the corner naramdaman ko pa ang pader sa likuran ko, she walked away to lock the door before turning around to face me with her serious face. She walk closer. My heart starting to beat in nervousness ng ilapit niya ang mukha sa mukha ko, she even looking at my lips while doing that, as much as I wanted to push her ay hindi ko magawa dahil tila ako nawalan ng lakas kaya naman ng tuluyan ng lumapit ang mukha nito ay napapikit nalamang ako ng pagkariin riin. "Samuel Alejandro." Napadilat ako sa bulong na iyon. "Is he a good kisser? Is he good in bed? Hmm.. I think it's for me to find out." Lumayo na ito as she said that but I grab her arm just before she walk away. "What do you mean by that?" Tiim bagang kong tanong. Tinignan lang niya ako in a boring way. "I will seduce your boyfriend Ms. Queen bee."Concluida
Taming Alliston
"Change your clothes." Napatingin ako sa suot ko. It's just a knee-length simple dress. Formal naman para sa meeting namin ngayon kasama ng mga investor nya. Sinundo na nya ako sa unit dahil lagi akong nalelate. "Problema mo ba? I'm decent. It's not my fault that you're just out-fashioned." Sinulyapan ko pa yung suot nyang dark blue pant suit na katerno ng suot nyang white na tops at dark blue blazer. Masyadong conservative tingnan. "Just change your clothes." This time, pautos na iyon. "Ayoko nga. Bakit hindi ikaw ang magpalit ng dam-" Napasinghap ako nang hablutin nya ako palapit sa kanya. "You are utterly indecent." Mahinang bulong pa nito. Pakiramdam ko para akong ipinako sa pwesto ko habang magkadikit kaming dalawa. "Change your clothes or I'll do it for you?" Napalunok muna ako ng ilang beses bago sinalubong yung mga mata nya. I am Alliston Parker, hindi ako natatakot sa kanya. "Change Alli. I don't want to get into trouble tonight." "Trouble?" Itinuro nya ako. "It's a sin to look so tempting and dashing like that, it's not fair." She murmured again under her breath. Nalilitong tiningnan ko si Louella. "Tempting and dashing?" Baliw ba sya? Hindi na nga ako nag-ayos dahil aawayin na naman nya ako pag nahuli kami. Umiling ito na para bang gusto na akong sapakin. "Basta magpalit ka! Ayoko ng ganyang suot mo. Mag-jeans ka na lang. You're not even the one I'm bargaining to them. Make yourself presentable and decent, atleast." Inggitera talaga itong matandang ito. Palibhasa napaglipasan na ng panahon. Yung kagaya kasi nitong malapit ng mawala sa kalendaryo yung naiinsecure sa mga ganitong itsura na gaya ng sakin. "Ibigay mo na kaya sakin yung kailangan ko sayo para tigilan na natin ito? Sarap mo talagang patayin na lang." Bubulong - bulong na sabi ko. Napapikit na lang ako nang maramdaman na lumulutang na ako sa ere. Damn! "Ang dami mong reklamo." Naiiritang sambit nito. "Let me just show you how tempting you look for me." *Concluida
Finding My Way Back Home (COMPLETED)
Minsan kahit saan tayo lumagar, saan tayo pumunta, sino ang kasama natin hindi natin maiwasan kung anong nakasanayan natin at kung sino tayo. Kahit ilang beses natin baguhin kung sino tayo, lalo lang tayong nahihirapan at nabibigo. Gago. Makasarili. Walang alam sa mundo. Bobo. Walang pakealam. Pilosopo. Iyan siguro ang depinisyon ng mga taong nakakakilala sakin hindi nila alam ang kagaya ko ay katulad din nila na nasasaktan at may pakealam. Hindi lang ako nagpapahalata, pero may pakiramdam din ako. Nakikiramdam lang ako. Sa pagpasok ko sa paaralang ito mas lalo palang gugulo ang magulo ko ng mundo. May mas isisira pa pala ang matagal na sira na kagaya ko. May mas ikakagalit pa pala ang mundo ang dating galit na sakin. May mas bobo pa pala ako. Dahil sa pagpasok ng bagong karakter sa istorya ko ang magpapabago ng lahat sa buhay ko.Concluida
Best Wattpad Books to Read ✔✔✔
Best Tagalog Wattpad Stories to Read!! (2017-2019) Author ✔ Title ✔ Description ✔ Nabasa ko na po yung iba at sobrang ganda po talaga!!! Kahit di masyado kilala yung author, maganda talaga yung story nila. Believe meeeeeee~~~ Meron pong mga cliche pero maganda po kasi unique po ang pagkakakwento ni author. Meron pong mga fanfictions dyan. Syempre di rin mawawalan ng SPG stories para sa mga INOSENTE *ehem*. Kung ayaw nyo pong basahin yung mga SPG okay lang po, pero kung gusto nyo po talaga READ AT YOUR OWN RISK!! Recommended ko po ito at sobrang ganda po talaga!! Sorry for the wrong grammar at punctuation marks!! Follow me para sa mga updates at syempre magcomment din kayo nang gusto nyong genre ng story!!! FOLLOW ME (much appreciated) !!😘😘💜💜💜 -LadyCaelum Date started: Nov. 17 2017 Highest Rank: 11/24/17 - Rank 118 in Random 11/30/17- Rank 80 in Random 12/6/17 - Rank 61 in Random 12/16/17 - Rank 32 in Random 12/17/17 - Rank 25 in Random 02/16/18 - Rank 18 in Random 02/22/18 - Rank 12 ain RandomConcluida
Unexpected Love
A/N: Hey guys!!! kumusta ang lahat?! anyway, please do read my 2nd story, hope you like it and vote for it... by the way, parang 'Pangarap Lang' 'to, pero may surprise 'to sa dulo... hahahaha... hope you enjoyed this one, thanks!!! ~~~~~ Prologue Dalawang babaeng kambal na nasa ampunan dahil sa unexpected conclusion ng kanilang mga magulang, na muling magsasama at maiiwan na nila ang mga naging kaibigan nila lalo na ang mga bestfriend nila na kambal din at parehas din ng dahilan kung bakit nasa ampunan ang magkambal na lalaki... May namuo na kayang pagtitinginan ang apat sa isa't isa? Magiging small world kaya at muli silang magkatagpo at magka-aminan? Unexpected Love na nga ba ang mangyayari? ----- A/N:Pagpasensyahan nyo na po ang prologue... ^_^V please read, vote, share... please do follow me on my account here in wattpad, thanks in advance... *^▁^*Concluida
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME
Más detallesPautas de Contenido