Fevkalbeşer

Fevkalbeşer

  • WpView
    Reads 694
  • WpVote
    Votes 135
  • WpPart
    Parts 7
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, May 25, 2018
Susun. Susun artık. Kesin sesinizi. Bırakın zihnimi. Yeter. Yeter artık. Acıyor. Ağrıyor. Bıktım. Bıktım sizden. Yoruldum. Dayanamıyorum. Gidin. Nolur gidin. Zihnimi rahat bırakın. ☆ Neler oluyor? Nerdeyim ben? Neden buradayım? Burası neresi? Kahretsin burada olmamalıyım. Olmam gereken yerde çok uzaktayım. Onu bunu bırakın... Geri nasıl döneceğim? ☆ Herkes donmuş gibi. Sanki sadece ben hareket edebiliyorum. Ya da... Ya da sanki ben onlardan bin kat hızlı hareket ediyorum. Ama bu mümkün değil. Yoksa... Mümkün olabilir mi? ☆ Neden beni kimse görmüyor? Ben bir insanım. Beni görmeleri gerek. Burdayım. Görün beni. Neden beni görmüyorsunuz? Hemen yanınızdayım. O çocuk... O çocuk daha yeni içimden mi geçti? Aman Allah'ım... Ben öldüm ve aslında ruhumla mı dolaşıyorum? Ama bugün çok sıradan geçti. Yani o fareyi görene kadar. Ama sadece birazcık korktum. Tamam birazcıktan fazla. Oh, yoksa kalpten mi gittim? Yoksa ben... Bu mümkün değil. Ama... Olabilir mi ki?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • On Üçüncü Pay
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • YAPAY KALP +21
  • Vortaris
  • DUHUL
  • Albay Kızı
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines