karanlık

Karanlıktı her yanım,

Görmeden yürüdüğum karanlık yolları bilirim ben
Sonu gelmeyen derin kuyunun adımlarımdan yürüyorum

Boğuluyor insan  ve  karalanıyor gözlerimin karanlığına yüreğim?
Aşkın yolunda pervaneyken, duruverdim
Dönmüyorum, kimsede yeltenmiyor sevgime

Bırakıp giderken hiçmi sulanmaz insan!
Birazcıkta olsa bırakılmazmı bir tebessüm
Nerden nereye, ve neden" diyemiyorum işte
Geriye ne kaldıki? Ne bir söz ne bir kelime...

Susmak istercesine ve istemezcesine acıyor nefesim,
Daraltıyor giydiklerim, 
Yakıyor sindiremeden yediklerim
Geriye kör gözlerim
Rüzgarın tek notasıyla boşlayan kulaklarım
Hissetmeyen bedenimden ...Ne kaldıki geriye...

Aşkın kor ateşinden yanıp kavruldum...yetmedi
Hayattan nefes istedim... vermedi
Bir dost istedim gelmedi
Sevgim sebepsizlerce muradına ermedi...
Nerde kaldı  dünyanın nice namerdi, nerde?

Ah o aşk yok mu?
Meşk dediler , keşkelere dal oldum
Ninniler gibi beşiklerde bekleye dur sal oldum
Gidiyorum uçsuz bucaksızlara
Gittiğim yer yok, yön kayıp
Tek vardığım sözüne ettiğim ahlaksızlara
Yine döndüğüm, geldiğim yer...söylendiğim vefasızlara...

Ah, ne anlarki insanoğlunun yüreksizleri
Sussan dert, susmazsan bin dert
Her yerden durumum bin pert
Aşkın, sevginin, dostluğun, kardesliğinden sadece gösteriyorum, söylüyorum, ve koyup gidiyorum...
Tek bir nokta. (.)
Nokta (.)
Ruhumun sonudur nokta....burada yakar sert nokta...
Nokta
(.)