ŞAMAN

Her şey Amanda'nın o gece 18.yaş gününde gördüğü rüya ile başladı. Bu rüya onun geleceğinden bir haber vermişti oysaki. Ama Amanda bunu her zaman gördüğüm rüyalar diyip hafızasının derin yerlerine attı.

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

"Hey millet. Bana bakın kargaşa sona eriyor. Evet, evet. Onu bulduk. İşte kraliçemiz Amanda"

Pars beni halka taktim ettiğinde hala 'benim burada ne işim var?' sorusunu sormaya devam ediyordum.

Arazide büsbüyük bir alkış tufanı koptu. Gerçekten çok tuhaf. Bu halk benim halkımdı. Ve bana güveniyorlardı. Her ne kadar yaşadıklarım zor olsa da bana güvenen birinin güvenini boşa çıkartmıycaktım.

"Ben ŞAMAN KRALİÇESİ AMANDA.

Korksam da, yenilsem de, acı çeksemde...
Sonumun ne olduğunu, başıma neler geleceğini bilmesem de...
Bir gün gidicem sonsuzluğa, sonsuz bir hayatım da olsa... ben bu sonsuz hayatımda sizi yarıyolda bırakmıycam.
SİZİNLEYİM."