Stark

"Utanmıyorsun değil mi?"

Başımı ona doğru çevirdiğimde alaycı gözlerinin arkasındaki iğrenme duygusunu görebiliyordum. Yüzümde istemsizce o umursamaz boş bakışlar yerleşirken yavaşça ona doğru bir adım attım.

"Seni paramparça ettiğim için mi? Hayır. Çünkü öyle olmadığını biliyorum."

"İntikam mıydı peki?"

Dediklerimi tartmak yerine kendi sorularına inatla cevap arıyor gibiydi. Sanki buna ihtiyacı varmış gibi. Ben onun dediklerini tartarken gözlerimi istemsizce kırpıştırmıştım. Bakışlarını birkaç saniyeliğine ayırdıktan sonra tekrar gözlerimde sabitledi.

"Hayır." diyerek soludum tok bi sesle. "İntikam insanın takıntılı olduğu bir hırstır. Ben sana karşı hırs tutamam. Sadece uymuyordu."
Gözleri anlamsız bakışlarıyla gömülürken eklemeden edemedim. "Uymuyordu işte."
Omuz silkerek dudaklarımı büzdüm. Sanırım az önce bahsettiği şeyi ona tekrar yapıyordum.