İmtihan'ım

İmtihan'ım

  • WpView
    Reads 4,390
  • WpVote
    Votes 915
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jul 5, 2018
Her hikayenin bir sonu var, Yaşamda bir hikaye değil mi? Ölüm de bir son sayılmaz mı? kendini yalnız hissetme çünkü herkes yanında en başta seni yaradan ona sığın eğer başka kimsen yoksa.... Son zamanlarda içine kapanmış bir kadın ve onu kendine getirecek bir adam.. Eğlenceli ama kendi içinde , sevkatli ,merhametli ,saygılı bir kadın.. Sinirli ,kendi içinde katı çizgileri olan bir doktor ama kısa süreliğine bir öğretmen her şeyi kıskanan deli bir adam...
All Rights Reserved
#10
yobaz
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • (Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.
  • MÛTENÂ
  • Nar Çiçeği
  • İmam Sorunsalı | Texting ✓
  • KOR | Yarı Texting
  • Müezzin Beyciğim ||𝚝𝚎𝚡𝚝𝚒𝚗𝚐||
  • SINIR |Tamamlandı|
  • BAŞHEKİM (TAMAMLANDI)
  • Sonradan Gelen | Texting
  • Diyetisyen |Texting

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

More details
WpActionLinkContent Guidelines