YENİ LİSE

YENİ LİSE

  • WpView
    Reads 82
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Oct 6, 2018
"hey naber?" "iyi senden kanka?" "i-iyidi-r s-enden?" "Noldu geveliyorsun" "önemli değil" "sen öyle diyorsan" seni seviyorum güzelim ama içim el vermiyor kokuna doymamı o gül gibi kokan saçın.Gül kokulu şampuan kullanıyordu.Buda onu daha çekici ve güzel gösteriyordu...Seni sevdiğimi nasıl açıklayacağım?ha güzelim.Seni sevdiğimi söylesem beni sevmez misin?nefret mi edersin? onu okuldan çıktığını gördüm bu kadar erken çıkmıyorlardı okuldan.Hemen takip etmeye başladım gül kokulu kızı.Bir terk edilmiş inşaat alanına girdi onu gizlice izliyordum yanında bir genç vardı hemen hemen benim yaşlarımda.Onun ellerini tutup ikide bir öpüyordu o zaman kriz geçiriyordum burda olduğumu belli etmemek için dişlerimi sıkıyordum.Kriz geçince ayrıldım ordan gözümden ilk damla düştü yere o damla düşünce hissetmiş burda olduğumu koşarak yanıma geldi omzumdan tutup kendine doğru döndürdü beni. "özür dilerim özür dilerim" "sen başkasını seviyorsun gül kokulu kız beni sevicek halin yok ya" "sen aslında beni mi seviyorsun" cevap veremedim bu soruya hep ona yaklaşıyordum ama arkadaşça yaklaştığımı sanıyordu gözlerim doldu cevap veremeden hızlı adımlarla eve doğru koştum arkamdan'okulda görüşürüz'diye bağırdı bende gözlerimi yumup eve girdim...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines