PANDORA'NIN KUTUSU

Soğuk ve ıssız odada bir kenara sığındı ürkek kız. Bütün olayları oradan seyrediyordu. Yanından tıkırtılar gelince gözün gözü görmediği odaya bakındı. Ne yazıktır ki hiçbir şey gözükmüyordu. Yakınlaştıkça ortaya çıkan siluet, kızı korkutuyordu. Bu odaya ondan başka kimse giremezdi. Bu da kimdi böyle? Odanın kapıları açılmamak üzere sonsuza dek kapanmıştı. Onun tek başına olmaya ihtiyacı vardı.

Yanına oturan çocuğun yüzüne bakmaya korkuyordu. cesaretini toplayarak yerden kaldırdı kafasını. Çocuğun yüzünü gördüğünde anlamıştı, katbekat olan duvarları kırıp geçmişti. Yorgun gözüküyordu. Yavaşça kızın omzuna başını yasladı çocuk. Dinlenmeye ihtiyacı vardı.

O küçük temasta, karanlık oda ışıkla, iki çocuğun yüreği huzurla dolmuştu. İşte o an anladı ikisi de, birbirlerine iyi gelecek ve iyileştireceklerdi.

***

"Sakın bir daha o kelimeyi ağzına alma!"

Kafamı iki yana salladım. İçimdeki karmaşaya inat elimdeki silaha daha da sarıldı parmaklarım. "Hadi yapsana Eylül!" Hemen yanına nişan alıp son iki kurşundan birini duvara sıktım. "Bana bir daha Eylül deme!" Her birini baskı yaparak söyledim. "Eylül."

Sesi kısıktı ama bu benim için yetmişti. Silah son kez ateşlenmişti. Ama bu seferki duvara değildi.

***

YENİ BİR HİKAYE. BÖLÜMLER YIL BAŞINDAN SONRA YAYIMLANACAKTIR.

BAŞLAMA TARİHİ: 02.11.17

TÜM HAKLARI SAKLIDIR.
TAKLİDİ YA DA AYNISI OLURSA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.