ArMi

Herkesin olduğu gibi benim de bir hikayem var. Benim hikayem çoğunuzdan farklı. Belki benimle aynı duyguları paylaşanlar da vardır elbet ama unutmayın biz bu dünya da ki en güçlü insanlarız. Neden en güçlü biziz biliyor musunuz?
Çünkü bu dünyada ki en büyük acıyı yaşadık biz ve yıkılmadık göğüs gerdik o acıya. Dünya'nın en büyük acısı ne diyorsunuz şimdi. Annesizlik ,evet dünya'nın en büyük acısı annesiz dünya ya gelmek. Ben annemi beni dünya'ya getirken kaybettim daha kötü nedenlerle kaybedenler vardır belki ama en azından onlarda annelerini görmüşlerdir bir kere de olsa ya da ne bileyim en kötü bir fotoğrafı vardır ellerinde annelerinin. Benim peki benim annemin bebeklik fotoğrafı bile yok bennde . Anne kokusu nedir bilmiyorum , bir insana dolu dolu nasıl anne denir bilmiyorum , bir anne kızının saçını okşadığında ki o mutluluğu bilmiyorum . Ben içinde anne olan hiç bir eylemin mutluluğunu bilmiyorum . bildiğim tek şey Annesizlik. Nasıl bir duygu ve nasıl yaşanır. öğrendiğim ve yazdığım ilk kelime anne oldu . Babam okula başlamadan bana anne yazmayı öğretmişti. Annem yoktu belki ama bana anneliği de babalığıda dolu dolu yaşatan bir adam vardı Babam vardı. Benim yazma sebebim Annesizlik oldu. annemin boşluğunu doldurmak için dediler ona ulaşmak için yazmak . İsteğim olduğunda ya da ihtiyacım olduğunda hep yazdım ve anneme gönderdim gökyüzüne. Eminim ki hepsini de tek tek okudu . Çünkü anneler ne olursa olsun çocukları için her şeyi yaparlar . O her ne kadar uzakta olsa da bana hep yardım etti , hep yanımdaydı. Benim hikayem Annemsiz deildi. Annem hep yanımdaydı ve ben diğer insanlardan daha güçlüyüm.Çok sevdiğim bir sözü söyleyip sizi hikayemle baş başa bırakıyorum ,"Umutsuzluk yok Dua var , imkansız die bir şey yok çünkü ALLAH VAR ."ve Hiç bir şeyin olması için beklemeyin her şey istediğiniz gibi olsun