MY LİFE...

MY LİFE...

  • WpView
    LECTURES 37,488
  • WpVote
    Votes 1,473
  • WpPart
    Chapitres 39
WpMetadataReadEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication lun., juin 9, 2014
WpInfo
Fiction
Romance
Mots-clésmizah
Tam bornozumu çıkartacaktım ki Aruna'nın sesini duydum. "Tuğtekin, nerdesin be abi" ve benim kapım açılır. Tabii ben bu sırada gözlerimi kapatıp çığlığı bastım. Bİ dakka ben niye gözlerimi kapatıyorum ki? Gözlerimi açtığımda morarmış bi Aruna gördüm. Demem gerekirdi. Fakat daha çok yavşakça sırıtan bi Aruna gördüm. "Ne sırıtıyosun be çıksana odamdan!"diye çemkirdim. Bizim ailede çemkirmek genetik. Bunu anladım. "Kızma güzelim. Abin nerde bakıyım?" "Kıçıma soktum!" Napacak bakalım şimdi? "Dur çıkartıyım." HA? Ne dedin ne dedin? Abi dur lan. Üzerime üzerime geliyo. Git gide yaklaşıyo. Anneğğğğ yetiş gızını sikiyolar.
Tous Droits Réservés
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives du Contenu