Güzel

Öldük, ölümden bir şeyler umarak.
Bir boşlukta bozuldu büyü.
Nasıl hatırlamazsın o türküyü,
Gök parçası, daş demeti, kuş tüyü,
Alıştığımız bir şeydi yaşamak.

Şimdi o dünyadan hiçbir haber yok;
Yok bizi arayan, soran kimsemiz.
Öylesine karanlık ki gecemiz,
Ha olmuş ha olmamış penceremiz;
Akarsuda aksimizden eser yok.

Cahit Sıtkı TARANCI