KUM KIZI -selsebil-

KUM KIZI -selsebil-

  • WpView
    Reads 206,516
  • WpVote
    Votes 9,705
  • WpPart
    Parts 38
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Dec 19, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
Kesit; Gülümsedim. Ruhum acıyla bezenmişken ona gülümsedim. Sevdiğim karşımdayken ne yapabilirim ki. Gülümsedi. Karanlıkta bulunan tek bir ışık demeti altında koşarak ona doladım kollarımı. "Kıyamadığım. Söyle bana canını sıkan ne?" Sesi kulaklarımda can bulurken daha da çektim onu kendime. Ellerim özgürce saçlarında dolaşırken gözlerim doldu. Kafamı kaldırıp harelerine baktım. Bedeni anında kasılırken belimdeki eli sıklaştı. Dişlerinin arasından; "Kim. Kim doldurdu kahvelerini."Dedi sertleşen ses tonuyla. Yutkundum. "Sadece çok bunaldım. Nefes alamayackmış gibi hissediyorum. Baksana herşey üst üste geldi ve ben seni çok özledim." Dedim özlemle. "Gidelim buralardan bir süre. Sadece birbirimiz olalım. İster misin?" Dediğinde kafamı salladım. "Kıyamadığım. Parmak uçlarıyla bir kadın nasıl sevilir senden öğrendim. Hiçim ama her şeyimsin." Dedi şefkatle. Gözlerine baktım. Kirpiklerim titredi. İçim içime sığamazken mırıldandım. "Seviyorum nefesim." 🍷 🍷 Kitap bittikten sonra düzenlemeye alınacaktır. Başlangıç tarihi》04/12/2017
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines