The Person I Hate Left Me
- Reads 42
- Votes 4
- Parts 1
Ongoing
Last published Wed, Dec 26, 2018
"Hindi ko matanggap ate", maluha luha kong saad
"Kailangan mong kayanin, para sa'tin din itong dalawa. Tahan na Zoe", kalmadong pagpapatahan ni ate sa'kin
Hindi pa rin ako tumigil. Bakit ganon, ba't ang aga niyo po umalis, masyado ko kayong pinahirapan. Nag sisisi na po ako. Alam ko pong masaya na kayo sa tabi ng Diyos. Pasensya sa mga nagawa ko, Iyun lang paalam na po. Magkikita ulit tayo sa langit 'nanay'.
Makikita lang ba natin ang halaga ng isang tao kapag patay na ito? Galit na galit ka ba sakanya nung buhay pa siya? Gusto mo na ba siyang mamatay?
Nasa huli ang pag sisisi.
My very first one shot story.
Copyright 2017
All rights reserved
Names, Places and Events that may appear in this story is purely coincidental, it's a work of the authors weird imagination. It's all fictitious
Thank you sa cover @witchiekels
All Rights Reserved
#895
sadstory
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
That Day She Find Her Happiness
A complete story "Nagsisi ka? Bakit? Dahil pinakawalan mo pa, mahal mo pala? Bakit binalewala mo lang? Yan tuloy umiiyak ka habang ang dating patay na patay sa'yo maligaya na sa piling ng iba" "Kuya gusto kita"- lakas loob na sabi ni CJ sa lalakeng kakakilala lang niya. Masasabi mo na love at first sight. " I'm sorry I'm waiting for someone"-sagot ng lalake sa kanya. Ngumiti si CJ ng mapakla. "It's okay kuya, I'll make you happy then if she come back already I will stop pestering you" Masakit man ngunit wala eh ganito ata ang love, handa kang maging martir. Written by: Silentdevil_01Complete
Alter The Ending
Masamang kalabanin ang tadhana. When I stepped inside that horrifying machine, I was aware of the high possibility that I might not make it back alive. I was aware of the dangers of traveling through time. Bakit ko parin ginawa? Because I believe in happy endings. "And that's how everything started." Said mom. I looked at her as she caresses my hair. The bruises on her face and arm still distracts me. I can't believe that she ended up with a good for nothing guy. "Mom, I swear to God that I'm gonna get us out of this place." I promised her. She gave me a sweet smile, the one that never fails to calm my heart. A tear fell from her right eye. Mom's left eye was blinded three years ago because of my step father. That's why only her right eye can cry. "Go to bed. Hindi ka tatangkad kung magpupuyat ka." Said mom. I gave her a kiss on the forehead before I stood up and went outside of her room. It breaks my heart to see her like that. Kung may kapangyarihan lang sana ako I'd travel through time kung saan ang totoong dad ko and my mom were still together. If I'd be given a chance to do that, gagawin ko ang lahat para hindi sila magkahiwalay. So that I will never ever see my mom cry again. That's why I made up my mind. I will rewrite the past. I will save my mother and give her the happy ending she deserve. Babaguhin ko ang nakaraan kahit agawin man nito sa akin ang kinabukasan. Language(s): Filipino, English Credits to artist Zipcy for the artwork used as the book cover.Complete
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
RUNNING INTO MR. MAFIA |BK 1|COMPLETED
"Hey! Bitch.. Where do you think you going? Do you really think you can out run us?" my stepfather and stepbrother are running behind me. "Come out Sophia... I know you can hear us." Nangugutyang tawag sakin nila papa at kuya. "Come out this instance while were still nice" sabi ulit nito. "Sophia!! Oh... Sophia...." Pakantang tawag ni kuya. "Sophia!!! You really made us mad now.. huhh!! Wait until we find you so you can learn your lesson... just wait.." My father's voice gives me a chill that's enough for me to shrink more in my position. Oh God please help me survive this night please lord. I can't do it anymore please lord help me once. I've been praying for some miracle to happen when a large hand gripped me tight on my upper arm. It sting like hell. "You piece of shit!! You really think that you can run from us?" my brothers shout at me. "Please Blake! Please let me go. Please" "Father!! The little bitch is hiding right here!" sigaw ng kuya ko at sinabunotan ang buhok ko. Na mas lalong nag pa hagulhol sa akin. Pak!!!! Isang napakalakas na sampal ang natanggap ko sa ama ko ng maabotan niya kami ng kuya ko. "You SLUT!! You really is worthless child... and where do you think you're going? You're going to sell your body for living. Just like what your good at?....you slut." Inipon ko ang lahat ng lakas na meron ako at Humana ng parang para takasan sila. I've been running for my life, when I suddenly collide with a muscled back of someone. That made me hitched my breathing and start sobbing for forgiveness. "I -I m so s-sorry please don't hurt me. Please." Sabi ko rito at nag tago sa sulok. "Hey sweetie I won't going to hurt you.. Come out now" sabi nito "No! p-please I didn't m-mean to.. p-please don't hurt me." Sabi ko ulit rito hanggang sa dahan dahan na akung nawawalan ng malay. And everything went black. Started: Jan. 04, 2019 Completed: June 14,2019Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Yu and Ay together (Short Story-Under Editing)
I smiled bitterly looking at the picture frame with our picture and names printed on it. That was taken not so long ago. Ang saya ng mukha naming dalawa. How I wish, I can turned back time. Tama nga siguro ang sinabi nila, nasa huli ang pagsisisi. I blame myself for hiding what I feel. I blame myself for stopping my feelings. I blame myself for taking Yu for granted. I blame myself more for not cherishing every second when I'm with Yu. I blame myself because instead of saying I love Yu, I uttered the painful word goodbye. I miss Yu and here Ay am waiting for us to be together in our afterlife. -Aya Katlizz VenidictComplete
OFF-LIMITS
Nagpapaulit-ulit sa utak ko ang mga nangyari at sa tuwing maaalala ko 'yon, nabubuhay ang galit sa dibdib ko, galit na gusto kong iparamdam sa kaniya. Napakatahimik ng gabi, at kasing-tahimik nito ang pagtulog ng lalaking nasa harapan ko ngayon. Huling pagtulog dahil paghihirap, sakit at kamatayan na ang naghihintay sa paggising niya. Napakaamo ng mukha, dinaig pa ang babae sa kakinisan ng katawan. Ayos na sana, naipaghiganti ko na ang pagkamatay ni ate before pero what happened to my younger sister na wala namang ibang ginusto kundi ang mahalin siya ng taong mahal niya, she killed herself because of this man. Alin ba ang mas bagay panimula at panapos?, hetong kahoy na bubugbog sa katawan niya?, heto bang lubid na unti-unting pipigil sa hininga niya?, hetong kutsilyo kaya nang dumanak ang dugo niya?, O mas mainam kung hetong baril na sa ulo ko na lang niya itutok ng mamatay agad siya?, Kating-kati na akong kitilin ang buhay ng lalaking ito. Kamatayan niya ang magiging kabayaran ng kamatayan ng kapatid ko. Tik tok!, Tik tok!, Tik tok? *baaaaaaaaaang!!!!!!*...Complete
The Promise (Complete)
"For richer, for poorer, in sickness and health, till death do us part. Please wear this ring and promise me that you will not remove this because this is sign of my undieying love." Yan ang pangako mo sa akin ng kinasal tayo, pangako na araw-araw kong pinanghahawakan. Pero bakit kaylangan mo magbago ng malaman nating wala akong kakayahang magdalang tao. Alam kong sabik kang magkaroon ng sariling pamilya dahil lumaki kag nag-isa at tulad mo, gusto ko rin tayo magkaroon ng pamilya. Pero dahil sa akin di mo makakamit ang minimithi mong pamilya at dahil dun nag bago ka. At sa araw-araw na pagbabago mo ang pangako mo lang sa akin ang pinanghahawakan ko. Pero hanggang saan ko ito kayang panghawakan. A/N: This story is work of fiction. Any scene, characters or anything that have same to the other stories are purely coincidence. Please inform me politely. Disclaimer: I do not own the pictures I use. All images or videos are purely for imagination purposes. Credits to the following for the images that I used to my book cover from freepic Freepic diller, Senivpetro, Topntp26 Hope you can support me and my stories. Thank you.Complete
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Complete
A complete story "Nagsisi ka? Bakit? Dahil pinakawalan mo pa, mahal mo pala? Bakit binalewala mo lang? Yan tuloy umiiyak ka habang ang dating patay na patay sa'yo maligaya na sa piling ng iba" "Kuya gusto kita"- lakas loob na sabi ni CJ sa lalakeng kakakilala lang niya. Masasabi mo na love at first sight. " I'm sorry I'm waiting for someone"-sagot ng lalake sa kanya. Ngumiti si CJ ng mapakla. "It's okay kuya, I'll make you happy then if she come back already I will stop pestering you" Masakit man ngunit wala eh ganito ata ang love, handa kang maging martir. Written by: Silentdevil_01
More detailsContent Guidelines