Did You Even Know

Lasing na ko nang makatakas ako kina Marcus at Lee. Mahirap kasi lumusot mga palusot ko. 11:30 na ng gabi nang makadapo ako sa kotse ko, halos gumapang ako.

Binuksan ko yung pinto, tinabi ko bulaklak na nasa upuan ko at pumasok. Masakit parin ulo ko at parang sumabog na dibdib ko. Di ko alam gagawin ko.

Naisip kong icall ang pinsan kong si Ed. Di siya sumasagot. Naisip ko 'wala nang pag-asa to. Dito na ako.' nang biglang nagtext si Kashmire.

"Uy Jolo, wala ka na nga sa tambayan, wala ka pang tibo. Okay pa sana kung kahit may gudnyt ka lang."

Nagmadali ako't tinext ko siya "Sorry Kasim pero, pwede bang pasundo?"

"Lol. Jolo nasa anong mundo ka nanaman. 11:42 na ng gabi no. Wag ako. Di mo ko nanay o kaya katulong para sa ganyan."

"Please Kasim. Nilalamig ako. Pwede ba pakuha yung pink na jacket mo, tapos tubig na din." Sabi ko.

"Jolo naman! Wag mo namang gamitin pagkakaibigan natin para sa personal mo."

"Kasim babawi ako. Promise."

"Tignan ko kung makakalabas ako. So asan ka ngaun Jolong V.I.P?"

"Nasa B.S.U parking lot. Thanks."

Wala pang 20 minutes ay may kumatok windshield ko. Siya nga. Nagmadali ako't inayos sarili ko at lumabas.
"Salamat Kasim." Sabi ko.

"Wag ka nga. Eto suotin mo." Binigay niya jacket na sinabi ko. "Oo nga pala, ginawan kita ng sandwich. Eto oh."

"Wait lang, suot ko lang to." Sabi ko.

Nung sinusuot ko jacket ay bigla akong nadapa dahil sa di ko maintindihan kung ano nararamdaman ko. Nabigla din siya at niyakap ako upang alalayan nang naamoy niya yung gin sa bibig ko. Tinulak niya ko ng konti at umatras.

Sa sobrang galit niya ay napaiyak siya. "Sabi ko na kasi di na dapat pa kong pumupunta dito eh. Ano ba ako sayo Jolo? Kaibigan ba tawag dito? Bat mo ba ginagawa to?"

"Sorry Kasim. Di naman to dahil lasing ako pero, uh, kasi.." (PAK!)

Sinampal niya ako. Napaiyak ako di dahil sa sampal niya kundi dahil nasaktan ko siya ng sobra.

Di ko alam kung ano sasabihin ko. Napatahimik ako nang uminit tainga ko at nagsimulang dumugo ilong ko.