Into The Woods
- Leituras 247
- Votos 34
- Capítulos 2
I am lost.
So loooost.
Mentally.
Emotionally.
Physically.
Oo! Physically!
Literal akong nawawala!
Natulog ako sa isang silid na may ilaw, bintana, kabinet at komportableng kama tapos magigising ako sa gubat?
SA GUBAT! SA ENCHANTED FOREST!
Katabi ko yung mga tuyong dahon at napapaligiran ng green este yellow. Basta puno!
Ang sarap ng sikat ng araw.
Ang mga ibong tila umaawit.
Ang simoy ng hangin.
Para akong nasa isang mundong walang bahid ng kahit na anong masamang hangin at magulong siyudad.
Ang sarap sa pakiramdam. Ang sarap balik balikan at gawing bakasyunan.
Kasoooo....
Nag iisa ako.
Naririto ako sa isang kakaibang daigdig o ano mang henerasyon na hindi sa akin naaayon.
Wala rin ditong bahid ng kahit sinong katulad ko.
Ang utak ko ay punong puno ng kaguluhan ngunit isa ang nasisiguro ko.
Hindi ito isang bakasyunan at maaaring ako ay hindi na maka alis kailan man.
NASAAN BA KASI AKO?!
----
Isang dalagang magulo ang buhok at gumegewang na naglalakad mula sa hilaga.
Isang binatang seryosong tinatahak
ang daan mula sa kanluran.
"Nasan ba kasi ak---teka bakit parang may stars akong nakikita? Amaziing."
Ang isa'y nawawala
"I won't go back to that hell anymore. Maybe I could just die today."
At
isang gusto nalang mawala.
Isang itim at isang puti.
*Hoy author! Brown ako, brown!*
*Oo na manahimik ka. Gumagawa ako ng story description diba?*
Lets get back to the story.
Magkaibang mundo at magkaibang pananaw nang biglang....
"Aray!"
"Holy sh--"
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
Tatlong segundong nagkatitigan.
"Anak ng-- Sino ka?!"
"Crap! Who are you?!"
---
Ano ang maaaring kalabasan?
Ng pagtatagpong hindi inaasahan.
Landas na hindi ang tadhana ang gumawa.
Isang pagkakamaling nagdulot ng napakalaking pagbabago.
Dalawang magkaibang siglo, may posibilidad nga bang magkasundo kahit pa ang mundo ay napaka gulo.
Todos os Direitos Reservados
#231
historicalfiction
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
REINCARNATED AS BINIBINI IN 1741
Beatriz Soledad Montemayor ay galing sa hinaharap taon 2024. Isang siyang maldita babaeng exaggerated mag isip,pasaway,palaging hinahanap ay gulo,may pagkalutang din minsan. What if makilala niya ang masungit at mapagmataas na gobernador-heneral ng 174, ang may kataas-taasan na rango sa panahon nang pananakop ng spañya. ~~~ Start:April 7, 2025 end:
Trapped with the Cactus-Lover
"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***Concluída
Sa Harap ng Pulang Bandila
Babaeng nagmula sa kasalukuyan ang napadpad sa yugto ng himagsikan. Naroon lamang upang masaksihan ang bawat kaganapan, ang mga kamalian na tugma sa pangyayari ng modernong panahon na dapat iwawasto. Ang mga maling paniniwala na dapat iwaksi. Subalit kailangang alalahanin na walang mababago ni isa sa mga nangyari sa kasaysayan. Isinasaad sa panaginip na lahat ng matututuhan ay dadalhin sa kasalukuyan, ang dunong at kagitingan na magsisilbing armas, kasangga ang nag-aalab na damdamin ng pusong makabayan, ang siyang maghahatid tungo sa tunay na kapayapaan. Ako'y nasanay na sa takbo ng panahong ito, tulad na rin ng kanilang hangarin "Maaari po ba akong sumapi?" Sinong mag-aakala na hindi lang pala iyon ang aking makukuha. "Malamang ay bulag ang iyong mga nakakasamang tao sapagkat hindi nila makita ang iyong karilagan o marahil sila'y nabulag na dahil sa pagkasilaw sa iyong rikit." Kapwa namin batid na hindi tugma subalit nagsalitan pa rin kami sumpaan Kaniyang ipinagtapat na ang tunay na nadarama "Isang karangalan Ang maiharap ka sa pulang bandila Pangako, kailanman Mamahalin ko'y ikaw, wala nang iba" Ano ang mangyayari kung magiging malapit ang loob sa mga bayani ng nakaraan lalo na at alam na alam ang kahihinatnan ng mga ito? Tila panghuhuli ng agila ang dalawang magkatunggaliang panig na magdalo upang pagkaisahin ang mamamayan ng lupang tinubuan. May pag-asa pa bang ayusin ang pingkian ng kasalukuyan? Ako si Idianale, ang tagapagsalaysay ng tunay na kaganapan sa kasaysayan.Concluída
Sections of Magic
Prologue: Nagising nalang ako bigla na nandito ako sa napakadilim na kuwarto. Ano bang nangyayari? May naririnig din akong yapak at hiyawan. Ngunit wala naman dumadating. "Nasan ako? Ilabas nyo ako dito! Hindi nyo alam ang kaya kong gawin!" Sigaw ko. Ngunit walang sumasagot Huminga ako ng malalim. Pumikit. Pinipigilan ang sarili. At muling dumilat. "ILABAS NYO AKO DITO! KAPAG SINABI KO. SINABI KO! NOW TAKE MY COMMAND OR I'LL TAKE YOU TO DEATH!" sigaw ko lalo. Parang ako mismo nabingi sa sarili ko. Sa tagal ko ng mapayapang pinamumunuan ang casiopil, Natuto na ako maging matapang. In 6 months of being the Empress of casiopil, I Became fearless I became the most brave magicias here. Even though i'm not yet a Goddess. Actually i don't have the intention to be the Empress/Goddess here. I'm only here to save the casiopil. To save the magicias. To be a Savior. And to be a Shield And yeah. When i said, I said. When i want. I want. No one can change it. "CRIZALDA KYOSAS!" sigaw ko sabay labas ng wand ko sa jacket na suot ko ngayon. Matapos ko maisigaw yan ay tila ba may napasabog ko na ang pinto. Ngunit biglang may 2 lalaki na dumating at kasama ang isang babae-- BABAENG DUGUAN AT NAKAKADENA PA?! "BITAWAN NYO SIYA!" Sigaw ko "At sino ka naman binibini?" Tanong ng isang lalaki Nang tignan nya ako ng buo ay tila ba nakakita ako ng Takot sakanyang mga Mata "Ikaw s-"" Di na nya naituloy "Ikaw ang bagong hirang na Reyna" na siyang itinuloy ng kasama niya. "Why? Natatakot kayo?" Then i smirked at themConcluída
POLY: UNDER HER SPELL | IZIAH FELICIANO (COMPLETED)
"OH MY GOSH SINO KA?! Bakit mo ko ginagaya! Hoy!" Gulong gulo ang isip ko habang nakatingin sa lalakeng nasa harapan ko. Bawat buka ng bibig ko ay nagagaya niya. Maging ang ginagawa kong kilos. Dang! Who the fuck is he? "Susporsanto, anong ginagawa mo sa kwarto ng alaga ko?!" Si manang Perl ang yaya ko. May dala itong walis at bigla nalamang ipinalo sakin. "Aray ko manang ako to si Iziah--aray-teka lang huhu. Aray ko po! Aray ko huhuhu." "Umalis ka rito! Lumayas ka magnanakaw!" Mabilis akong tumakbo palabas ng bahay, kamuntik pa'kong habulin ni scotchy, ang aso ko. "Ang gawapo sana kaso mukhang gwapo rin ang hanap." Rinig kong bulungan ng mga babaeng nakakasalubong ko sa paglalakad. "Sabunutan ko kayo diyan mga bruha!" Nagsitakbuhan sila palayo habang ako ay naiinis na at naguguluhan sa mga nangyayari. Napasalampak ako sa gilid ng kalsada. Napasabunot nalamang din ako sa buhok ko ng mapagtantong ako pala ang lalakeng nakita ko kanina sa salamin. Akala ko prank lang pero hindi, dahil ang lalakeng gumagaya ng bawat galaw at pananalita ko ay ako rin mismo. Paano ito nangyari? Bakit ito nangyari? Ano bang ginawa ko? bakit ako naging isang lalake? "WAAAAAAAH! AYOKO NITO!" _____________________________ My first ever POLYAMORY story. Not a professional writer din po kaya pagtyagaan niyo sana ang mga isinulat ko. Thanks in Advance. ORIGINAL STORY PLEASE DON'T COPY! Adult-Fiction/Romance. Fantasy, Pinch of Horror Above 18+Concluída
Alter The Ending
Masamang kalabanin ang tadhana. When I stepped inside that horrifying machine, I was aware of the high possibility that I might not make it back alive. I was aware of the dangers of traveling through time. Bakit ko parin ginawa? Because I believe in happy endings. "And that's how everything started." Said mom. I looked at her as she caresses my hair. The bruises on her face and arm still distracts me. I can't believe that she ended up with a good for nothing guy. "Mom, I swear to God that I'm gonna get us out of this place." I promised her. She gave me a sweet smile, the one that never fails to calm my heart. A tear fell from her right eye. Mom's left eye was blinded three years ago because of my step father. That's why only her right eye can cry. "Go to bed. Hindi ka tatangkad kung magpupuyat ka." Said mom. I gave her a kiss on the forehead before I stood up and went outside of her room. It breaks my heart to see her like that. Kung may kapangyarihan lang sana ako I'd travel through time kung saan ang totoong dad ko and my mom were still together. If I'd be given a chance to do that, gagawin ko ang lahat para hindi sila magkahiwalay. So that I will never ever see my mom cry again. That's why I made up my mind. I will rewrite the past. I will save my mother and give her the happy ending she deserve. Babaguhin ko ang nakaraan kahit agawin man nito sa akin ang kinabukasan. Language(s): Filipino, English Credits to artist Zipcy for the artwork used as the book cover.Concluída
The Journey Of Ayesha Delmundo Reyal (GxG)
"Asan ako? Anong lugar to? Bakit..parang nasa ibang panahon ako?" "Tabi!" "Ay kabayo!" Shemay muntik nakong masagasaan ng kalesa! "Hoy manong kung hindi po kayo marunong mangabayo mas mabuti pang kayo nalang ang maging kabayo!" Susmaryosep muntik na niya akong mapatay! Teka nga asan naba ako? Bakit ang luluma ng mga building dito? Tyaka bakit ang daming naka baro't saya? Flores De Mayo ba? Muli akong naglakad lakad para makapagmasid sa kung saang lupalop naba ako ng mundo napunta. May nakita akong signage sa may tabi ng daan at nakasulat don ay "Benvenido a Elgranda" (Welcome to Elgranda) spanish language. Lumapit ako sa nagtitinda ng dyaryo at pasimpleng sumilip dito para makita kung anong petsa naba. Lumuwa ang mata ko ng makita ang taon. 1967! The elf! Totoo ba to? "Get out of the way!" Lalong nanlaki ang mata ko ng makita ang umaarangkadang kabayo na papunta ngayon sa kinaroroonan ko. Sh*t this is ain't real right? Gosh I travel back in time! *********** Book 1 title: The journey of Ayesha Del mundo Reyal Book 2 title: Another Journey ----------- Started: April 26 2020 End: May 2 2020 Editing: On processConcluída
Sa Mundo Ng Engkantadya🍃✔💯
Ako nga pala si Jp, isa akong manunulat. Sa totoo lang.. Hindi ko naman pinangarap ang maging writer. Ang hilig ko lang ay mangarap ng gising. Kaso ang isip ko malayo ang nararating, naglalakbay kung saan saang dako ng mundo. Mula noong bata pa kasi ako, marami na akong karanasang kakaiba.. Yun bang may mga nakikita ako na hindi nakikita ng iba. Kumbaga malakas ang pakiramdam ko sa mga mahiwagang nilalang. Parati rin akong nananaginip na tila sa ganung paraan kinokonekta nila ako sa kanilang mundo. At ang lahat ng pangyayari ay parang totoo. Sa sobrang koryosidad ko sa mga napapanaginipan kong mga engkanto. Naglalakbay ako at kung saan saang lugar na nakakarating. Diko inakala ng isang gabing kabilugan ng buwan. Habang pauwi nako samin at napadaan sa kakahuyan, may narinig akong malamyos na boses ng babaeng umaawit. Ako'y napahanga sa boses nyang tila may mahika, lalo na ng masilayan kong kanyang anyo na napakaganda. At ng sinabi nyang kanyang pangalan, ako'y natulala. Isa daw syang Diwata, ng kahariang Umbra... na matatagpuan sa mundo ng Engkantadya. Sya si Diwatang Ayana, na pinangarap kong makasama.. Hinanap ko sa kagubatan ang daan patungo sa mundo nila. At dahil sa isang aksidenteng napaupo ako sa isang putol na puno para magpahinga. Nahati yun sa gitna at hinila ako ng malakas na pwersa patungo sa mundong mahiwaga. Sa mundo ng Engkantadya biglang nagbago ang buhay ko, masyado akong naaliw sa ganda ng kapaligiran at sa mga Engkantong nakakasalamuha ko. May mga Dwende, Sirena, Shokoy, Anghel, Bampira at kahit na nga mga lmpakta, na ang iba ay naging kaibigan ko na. Halika, kaibigan!... Samahan mo akong lakbayin ng ating diwa at imahinasyon ang mahiwagang mundo ni Ayana. Kilalanin rin natin ang mga Engkantong malapit sa kanya. At higit sa lahat ating tuklasin ang taglay nyang mahika... 💃MahikaNiAyana - Photos from deviant art / Pinterest -Concluída
Morning Star
The Morning Star. "Ok, listen. I get it." "What?" Kahit nakangiti, matiim ang tingin ni TJ. "I get it. I get that you're not the kind of person who jumps head first into the water. And I get that maybe, you want to take this slow. But I can't slow down, Kate. I'm drowning. All these feelings that I have for you, they're just too much. So I'm just letting them wash over me. And I'm not saying that you should do the same. For now, I just need you to feel what we have here. There is something here. Something na hindi ma-explain." "Don't deny it." Anito nang makitang nagsimula syang umiling. "You know you can't even if you want to. Something beautiful has happened. And I won't waste my time figuring out the whats and the whys of it. Ang alam ko lang, I'm overjoyed that I met you last night. Last night." Marahang tumawa ang binata. Umiiling-iling. Pinisil nito ang mga palad nya. "God! It seems ages ago to me. But I've never been this happy since as long as I can remember. I'm happy everytime nakikita kita. Na naririnig ko ang boses mo. Na andyan ka lang sa tabi ko at abot-kamay ko. Na you let me touch you this close." Isinuklay nito ang mga kamay sa buhok nya. Wari ay gustong patunayan ang sinabi. Nang nagpa-ubaya sya ay may kumislap sa mga mata ng binata. *-* *-* *-* R-18 Certain chapters contain mature and explicit scenes. Reader discretion is advised. Cover photo is not mine. Copyright to owner.Concluída
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Concluída
Beatriz Soledad Montemayor ay galing sa hinaharap taon 2024. Isang siyang maldita babaeng exaggerated mag isip,pasaway,palaging hinahanap ay gulo,may pagkalutang din minsan. What if makilala niya ang masungit at mapagmataas na gobernador-heneral ng 174, ang may kataas-taasan na rango sa panahon nang pananakop ng spañya. ~~~ Start:April 7, 2025 end:
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo