Into The Woods
- Reads 247
- Votes 34
- Parts 2
Ongoing
Last published Tue, Nov 6, 2018
I am lost.
So loooost.
Mentally.
Emotionally.
Physically.
Oo! Physically!
Literal akong nawawala!
Natulog ako sa isang silid na may ilaw, bintana, kabinet at komportableng kama tapos magigising ako sa gubat?
SA GUBAT! SA ENCHANTED FOREST!
Katabi ko yung mga tuyong dahon at napapaligiran ng green este yellow. Basta puno!
Ang sarap ng sikat ng araw.
Ang mga ibong tila umaawit.
Ang simoy ng hangin.
Para akong nasa isang mundong walang bahid ng kahit na anong masamang hangin at magulong siyudad.
Ang sarap sa pakiramdam. Ang sarap balik balikan at gawing bakasyunan.
Kasoooo....
Nag iisa ako.
Naririto ako sa isang kakaibang daigdig o ano mang henerasyon na hindi sa akin naaayon.
Wala rin ditong bahid ng kahit sinong katulad ko.
Ang utak ko ay punong puno ng kaguluhan ngunit isa ang nasisiguro ko.
Hindi ito isang bakasyunan at maaaring ako ay hindi na maka alis kailan man.
NASAAN BA KASI AKO?!
----
Isang dalagang magulo ang buhok at gumegewang na naglalakad mula sa hilaga.
Isang binatang seryosong tinatahak
ang daan mula sa kanluran.
"Nasan ba kasi ak---teka bakit parang may stars akong nakikita? Amaziing."
Ang isa'y nawawala
"I won't go back to that hell anymore. Maybe I could just die today."
At
isang gusto nalang mawala.
Isang itim at isang puti.
*Hoy author! Brown ako, brown!*
*Oo na manahimik ka. Gumagawa ako ng story description diba?*
Lets get back to the story.
Magkaibang mundo at magkaibang pananaw nang biglang....
"Aray!"
"Holy sh--"
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
Tatlong segundong nagkatitigan.
"Anak ng-- Sino ka?!"
"Crap! Who are you?!"
---
Ano ang maaaring kalabasan?
Ng pagtatagpong hindi inaasahan.
Landas na hindi ang tadhana ang gumawa.
Isang pagkakamaling nagdulot ng napakalaking pagbabago.
Dalawang magkaibang siglo, may posibilidad nga bang magkasundo kahit pa ang mundo ay napaka gulo.
All Rights Reserved
#276
timetravel
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Alter The Ending
Masamang kalabanin ang tadhana. When I stepped inside that horrifying machine, I was aware of the high possibility that I might not make it back alive. I was aware of the dangers of traveling through time. Bakit ko parin ginawa? Because I believe in happy endings. "And that's how everything started." Said mom. I looked at her as she caresses my hair. The bruises on her face and arm still distracts me. I can't believe that she ended up with a good for nothing guy. "Mom, I swear to God that I'm gonna get us out of this place." I promised her. She gave me a sweet smile, the one that never fails to calm my heart. A tear fell from her right eye. Mom's left eye was blinded three years ago because of my step father. That's why only her right eye can cry. "Go to bed. Hindi ka tatangkad kung magpupuyat ka." Said mom. I gave her a kiss on the forehead before I stood up and went outside of her room. It breaks my heart to see her like that. Kung may kapangyarihan lang sana ako I'd travel through time kung saan ang totoong dad ko and my mom were still together. If I'd be given a chance to do that, gagawin ko ang lahat para hindi sila magkahiwalay. So that I will never ever see my mom cry again. That's why I made up my mind. I will rewrite the past. I will save my mother and give her the happy ending she deserve. Babaguhin ko ang nakaraan kahit agawin man nito sa akin ang kinabukasan. Language(s): Filipino, English Credits to artist Zipcy for the artwork used as the book cover.Complete
POLY: UNDER HER SPELL | IZIAH FELICIANO (COMPLETED)
"OH MY GOSH SINO KA?! Bakit mo ko ginagaya! Hoy!" Gulong gulo ang isip ko habang nakatingin sa lalakeng nasa harapan ko. Bawat buka ng bibig ko ay nagagaya niya. Maging ang ginagawa kong kilos. Dang! Who the fuck is he? "Susporsanto, anong ginagawa mo sa kwarto ng alaga ko?!" Si manang Perl ang yaya ko. May dala itong walis at bigla nalamang ipinalo sakin. "Aray ko manang ako to si Iziah--aray-teka lang huhu. Aray ko po! Aray ko huhuhu." "Umalis ka rito! Lumayas ka magnanakaw!" Mabilis akong tumakbo palabas ng bahay, kamuntik pa'kong habulin ni scotchy, ang aso ko. "Ang gawapo sana kaso mukhang gwapo rin ang hanap." Rinig kong bulungan ng mga babaeng nakakasalubong ko sa paglalakad. "Sabunutan ko kayo diyan mga bruha!" Nagsitakbuhan sila palayo habang ako ay naiinis na at naguguluhan sa mga nangyayari. Napasalampak ako sa gilid ng kalsada. Napasabunot nalamang din ako sa buhok ko ng mapagtantong ako pala ang lalakeng nakita ko kanina sa salamin. Akala ko prank lang pero hindi, dahil ang lalakeng gumagaya ng bawat galaw at pananalita ko ay ako rin mismo. Paano ito nangyari? Bakit ito nangyari? Ano bang ginawa ko? bakit ako naging isang lalake? "WAAAAAAAH! AYOKO NITO!" _____________________________ My first ever POLYAMORY story. Not a professional writer din po kaya pagtyagaan niyo sana ang mga isinulat ko. Thanks in Advance. ORIGINAL STORY PLEASE DON'T COPY! Adult-Fiction/Romance. Fantasy, Pinch of Horror Above 18+Complete
Hey, I Love You!
Hey, I Love You! is under revision. Please bear with the characters' names being changed and some parts of the story's revised. PS. I've only revised the first few chaps of the story. Naaalala mo ba kung paano tayo unang nagkakilala? Sa school yon, first day of school. Kinatok-katok mo yung salamin ng kotse ko. Nagsigawan tayo non. Muntik na nga kita sagasaan. Ang galing lang eh. Inis na inis ako sayo. Pero magkaklase pala tayo. Seatmate pa nga di'ba? Naalala mo ba? Nung ilang pilit mo ako kinulit non about sa ex ko? Nasaktan pa nga kita non. Pero sa huli nalaman ko din ang totoo. Eh yung nung inalagaan mo kita? Kahit inis na inis ako sayo kase ang kulit-kulit mo nung may sakit. Pero hindi pa rin kita iniwan. Nung nawala ang lahat sa sa iyo, nandoon ako, ako yung lumaban, ako yung hindi sumuko. Ganun din ang ginawa mo. Nandyan ka lagi para sa akin. Ipinaglaban mo ako. Hindi mo ako sinukuan. Ginawa mo ang lahat. Pero bakit ganon? Ang unfair ng mundo. Bakit ikaw pa? Bakit ako?Complete
Morning Star
The Morning Star. "Ok, listen. I get it." "What?" Kahit nakangiti, matiim ang tingin ni TJ. "I get it. I get that you're not the kind of person who jumps head first into the water. And I get that maybe, you want to take this slow. But I can't slow down, Kate. I'm drowning. All these feelings that I have for you, they're just too much. So I'm just letting them wash over me. And I'm not saying that you should do the same. For now, I just need you to feel what we have here. There is something here. Something na hindi ma-explain." "Don't deny it." Anito nang makitang nagsimula syang umiling. "You know you can't even if you want to. Something beautiful has happened. And I won't waste my time figuring out the whats and the whys of it. Ang alam ko lang, I'm overjoyed that I met you last night. Last night." Marahang tumawa ang binata. Umiiling-iling. Pinisil nito ang mga palad nya. "God! It seems ages ago to me. But I've never been this happy since as long as I can remember. I'm happy everytime nakikita kita. Na naririnig ko ang boses mo. Na andyan ka lang sa tabi ko at abot-kamay ko. Na you let me touch you this close." Isinuklay nito ang mga kamay sa buhok nya. Wari ay gustong patunayan ang sinabi. Nang nagpa-ubaya sya ay may kumislap sa mga mata ng binata. *-* *-* *-* R-18 Certain chapters contain mature and explicit scenes. Reader discretion is advised. Cover photo is not mine. Copyright to owner.Complete
banda rito, banda diyan sabay kembot (complete)
Chapter 2: Ikalawang halimbawa ng kalabuan: mga panghalip. "O sige, makinig kayo maigi mga ijo. Una diretsuhin niyo lang 'tong dinadaanan niyo. Ok, tapos kumanan kayo banda rito. Lalampasan niyo yung ano tapos kakaliwa ulit kayo banda doon. Tapos kaunting usad nalang nandoon na ang bahay nila." Chapter 6: The boat is sinking, group your horses. "Let me guess. Banda rito, banda diyan, sabay kembot?" tanong ni Jen na nakasakay din sa kabayo. "Kung ganoon ginawa niyo talagang i-iitsa kayo ng kabayo." Isang barkada, Isang road trip, Isang damakmak na mga pangyayari. Baka Pinoy yan! (Based on true stories of different road trips of random friends and family and strangers that I have seen) ---- First round of edits pa lang so maraming typos, hahaha, sorry... I'm editing it para maging pdf na. Yung pdf hopefully, wla ng errors plus mas marami pang extras! :) so hintay-hintay lang... baka mas mauna pa yung comics nila na dinadrawing ko palang...Complete
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete
MY GIRLFRIEND FOR HIRE!
"enjoying the view?" Gulat akong napatingin sa pinanggalingan ng tinig na iyon. Then I saw Faris Rein Cervantes standing near me, quietly watching me while her hands are on her pant suits pocket, wearing her business attire, looking at me with her unreadable eyes. "Glad you came with my secretary here. Did she excuse you to your class?" She continue asking. "I don't know why I need to be here." I said confusedly instead of answering her. "I thought we're okay now? Na bayad na ako sa nagawa ko sayo?" Tumango ito bilang sagot bago humakbang patungo sa upuan na katapat lang ng sofa na inuupuan ko at umupo rin doon. "B-bakit mo pa ako hinahanap?" Matagal itong hindi sumagot at seryosong nakatitig lang sa aking mga mata na ginantihan ko naman ng nagtatanong na tingin. Ilang sandali pa ang lumipas bago ito nagsalita. "Because I need you." Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi nito. Matapos ay natulala lang ako dito while still processing on my mind what she mean by that. "I still need you to act as my girlfriend." Pagpapatuloy nito. "Let's continue pretending, Miss Fontejar." Tuluyan na akong napatanga sa kanya. Oh my goshhh... What is happening to the earth???! I know that she's open to the public about her sexuality. Pero hindi kaya nababaliw na siya?? Who would be crazy to believe that a cheerleader STUDENT like me will be the girlfriend of as goddess as FARIS CERVANTES??! The famous young billionaire! The one who holds the title of the most SNOB most SERIOUS most COLD woman! and never give a d*mn to smile as if it's the most stupid thing to do. Ngayon, sino naman ang lolokohin naming maniniwala na papasa akong girlfriend niya? Hellooo... im just a simple cheerleader Queen Bee na ang hobbies bukod sa magpahagis sa ere ay ang mainggit sa love life ng mga kaibigan ko!Complete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Masamang kalabanin ang tadhana. When I stepped inside that horrifying machine, I was aware of the high possibility that I might not make it back alive. I was aware of the dangers of traveling through time. Bakit ko parin ginawa? Because I believe in happy endings. "And that's how everything started." Said mom. I looked at her as she caresses my hair. The bruises on her face and arm still distracts me. I can't believe that she ended up with a good for nothing guy. "Mom, I swear to God that I'm gonna get us out of this place." I promised her. She gave me a sweet smile, the one that never fails to calm my heart. A tear fell from her right eye. Mom's left eye was blinded three years ago because of my step father. That's why only her right eye can cry. "Go to bed. Hindi ka tatangkad kung magpupuyat ka." Said mom. I gave her a kiss on the forehead before I stood up and went outside of her room. It breaks my heart to see her like that. Kung may kapangyarihan lang sana ako I'd travel through time kung saan ang totoong dad ko and my mom were still together. If I'd be given a chance to do that, gagawin ko ang lahat para hindi sila magkahiwalay. So that I will never ever see my mom cry again. That's why I made up my mind. I will rewrite the past. I will save my mother and give her the happy ending she deserve. Babaguhin ko ang nakaraan kahit agawin man nito sa akin ang kinabukasan. Language(s): Filipino, English Credits to artist Zipcy for the artwork used as the book cover.
More detailsContent Guidelines