Piç*

Raflarımda kitaplar biriksin ve isimleri 'sen'
Şimdi seni açıp okumak gelir coğrafyamdan
Kitabın ilk sayfasındayım
Böyle bir alfabeyi hiç bir kadından tanımıyorum.

Bütün bu kalabalıklar aslında senin yarattığın
Yaratmak mesela şizofrenlere de mahsus
Ve elbette bunları yavaşça geçelim ne olur
Çünkü beynimde kuruluyor senden bir kampüs.

Beş mevsim göğsünde ölü adamlar uyanmış
Bu uyku felci gözlerimde yarı ölümlü ihtiyar
Saçından akan kanda yıkanayım bi müsaade
Şeytana uyma sakın Dante bunu da duyarmış.

Kitaplarımda laflar biriksin ve raflar tabi tuş
Gökyüzünü yere serdim, balkondan yine düş
Sanıyorum ki alınamıyor ölmüşken duş
Sızdı aklım kaldırımda, aklım sanki kuş.

Kan grubun yaratıyordu asfaltta göl
Rabbim bunu gör, yoksa bilinemiyor suç
Tam buraya gerek virgül, beni bununla döv
artık
Raflarımda kitaplarım birikemiyor hiç.

Sana bi put yonttum, buna bir değer biç.
Bak muhsin ne söylüyor;
''-Seni şanslı piç''.