ÇENTİK

Yine dayak yemiştim. Annem sandığım kişiden, babam bildiğim adamdan. Yoksulduk diye bizi ezenlerden. Kısacası hayattan gelen son dayağı geri çevirmemiştim, çevirememiştim. Hakkım yoktu çevirmeye, çünkü ben hep hapsedilmeye mahkumdum. Hayatım boyunca tek bir felsefem olmuştu "aşık olma, okul okuyup ilerde bu hayattan kurtul"du. Ama gelin görün ki ailem ve hayat buna izin vermedi.

Arkadaşlar Belgin'in karışıklıklarla dolu hayatına bakmak ister misiniz? Geçmişte bir lokma bulmak için birbirini öldürmeye hazır insanlarla tanışmaya hazır mısınız? Bir genç kızın da aramızdan kayıp gittiğini, hayatının karardığını görmeye ne dersiniz? Bunu yapanlar cezalarını almalı diye düşünüyorum. Eğer siz de öyle düşünüyorsanız buyurun ailemize katılın bunların haddlerini bildirelim..

Tüm hakları saklıdır©