We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
DolunAy
  • WpView
    Reads 281
  • WpVote
    Votes 80
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Oct 13, 2018
WpInfo
Fiction
Romance
İşte huzur bulduğum yer! Gözümden boynuma doğru yol çizen göz yaşlarıma yağmur damlalarıda eşlik ediyordu. Yürüdüm. Yürüdüm. Yürüdüm. Ve aradığım isim. Mezar taşında Selim Akay yazısını gördüğümde göz yaşlarıma hıçkırıklarım da dahil oldu. Mezara yaklaşıp taşına sarıldım. Buz gibiydi! Üşürdü benim sevgilim. "Sevgilim" dedim. "Üşümüyormusun burada? Çok soğuk." " Bi- bi- biliyormusun" hıçkırıklarım sanki söylemememi ister gibi sözümü kesiyordu. Ama söyliyecektim ne kadar canının acıyacağını bilsem de. Sahi ölü insanın da canı acırmıydı? "Sen yokken iğrenç bir insan oldum. Gi-gidip kardeşimin sevgilisine aşık oldum" "Senin kalbimdeki yerine ihanet ettim" "Özür dilerim sevgilim, çok özür dilerim affet beni olurmu?" Artık göz yaşlarımın, yağmur damlalarının, hıçkırıklarımın haddi hesabı yoktu.
All Rights Reserved
#29
çığlık
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines