The Long Gone Princess
- Reads 63
- Stimmen 19
- Teile 3
Tagsidangs
Matagal na akong nagtataka sa aking katauhan tila may kakaiba sa aking mga mata at isipan. Sabawat taong makita at makasalamuha ko ay may ibat ibang ilaw na lumulutang sa itaas ng kanilang ulo tila ipinapahiwatig nito ang emosyon ng bawat tao. Nababasa ko rin ang kanilang isipan. Nakapagtataka! sino nga ba ako? Hanggang isang araw isang kakaibang tao ang aking nakasalubong. Walang bahid ng kahit anong emosyon ang makikita. Nakasarado din ang kanyang isipan. Sino sya?
Alle Rechte vorbehalten
#18
idangs
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Vielleicht gefällt dir auch
Ang lalaki sa larawan
paano kung ang lalaking nagpapagaan sa loob mo ay sya ring lalaking magpapasakit ng ka atay-atay mo? charot! pero, paano nga ba kung pinaglaruan kayo ng tadhana? na akala mo ay sya na ang lalaking panghabang buhay-- ang lalaking sinasabi nilang 'unexpexted' mo mang nakita eh, mamahalin mo at mamahalin ka hanggang dulo? tapos may bonus pang happy ending? paano kapag ang lalaking 'iginuhit' ng ama mo ay sya ring napunta sa'yo-- munit sa ganda ng ngiti nito at ganda ng ugali-- meron pala itong pinakatatagong sikreto na magpapa-balik ng sakit na pilit mong kinakalimutan? hayts! puro 'pano' at puro 'pero', but, ganon naman ang buhay hindi ba- puro tanong at pagkatapos kapag nahanap na ang sagot ay mag tatake- time pa para makapag isip isip-- nag oover time tuloy ang utak! charot ulit! pero lahat ng pinagdaanan natin, ang tadhana naman sa bandang huli ang magdedesisyon. Dahil kahit pilitin man natin, sa huli. Ang mapaglarong tadhana pa rin ang mag wawagi.. Mapaglarong tadhanang 'to, Once na makita ko s'ya talagang hihingi ako ng isang daang rason kung bakit pilit nyang pinaglalayo ang magjowa! haynako nakaka stress!Abgeschlossen
Tagu-taguan
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriterAbgeschlossen
UnRemembered
Ito ay tungkol sa isang matandang lalake na nagngangalang Lolo Nanding, na tila ba ay nakalimutan na ng lahat. At isang gabi naisipan niyang tapusin na ang kanyang buhay. Napahinga siya ng malalim kasunod ng mga katagang. "Wala rin namang makaka-alam nito dahil wala na rin namang nakaka-alala sa akin." At nang bigla siyang may narinig na malakas na katok mula sa labas ng pintuan ng kanyang lumang bahay. Sino itong misteryosong tao na kumatok sa kanyang bahay? At sino siya sa buhay ng matandang lalake? Pagbubuksan niya ba ito o tuluyan na niyang wawakasan ang kanyang buhay?Abgeschlossen
the code
paalala: ang mga character at mga lugar sa storyang eto ay pawang likang isip lamang. para sa ating mga taga basa!! page 1 ako si chris 23 years old taga bagong silang isang simpling tao na may isang extra ordinaryong mga kakayahan oo may mga special ability ako tulad ng 3rd eye , nag simula ang lahat noong 18 years old ako habang nag hahanap ako ng trabaho sa isang maunlad na syudad ng metro asic. katulad ng mga nakaraang lakad ko eh nabigo akong makakuha ng trabaho at noong papa uwi na ako at nag lalakad papasok ng eskinita papunta ng inuupahang bahay namin ng kapatid kong si kuya andrie ay may nakasalubong akong 1 sang lalakeng tumatakbo at may dalang kung anu na tinatago nya sa kanyang damit at noong mga oras na papalapit na siya sa aken ay nagkatitigan kami at halata sa mukha ng lalaki na parang kinakabahan at namumutla at pagkadating ko sa tapat ng bahay ay parang may nagkakagulo sa dulo ng eskinita at mas pinili ko na maki usyoso muna kesa sa pumasok sa bahay. abangan......Abgeschlossen
Earl's SAYT
Paano kung sa kwento, ang bida ay isang taong puno ng kamandag at kasamaan-isang "Villainous Noble"? Paano kung siya mismo ay may misyon: hindi upang magligtas, kundi upang magwasak, hindi upang bigyang katarungan, kundi upang maghiganti? Sa isang panaginip, o siguro bangungot, nagising akong nag-iisa sa isang silid na walang anyo, walang bintana, at napapaligiran ng isang katahimikang may halong panganib-kalmado, ngunit nagbabanta. Naramdaman ko ang lamig ng suot kong puting hospital gown, tila sinasabi ng maputing kasuotan na ang nagsusuot nito ay isang dalisay na kaluluwa. Ngunit mali sila. Isang mainit na pakiramdam ng kaba at takot ang bumabalot sa akin. Hindi dahil sa ako'y nag-iisa, kundi dahil may nararamdaman akong anino, isang nakatagong presensya sa kadiliman ng silid. Sa gitna ng kaunting liwanag mula sa isang bombilya, lumitaw ang isang hugis na anino, paikot-ikot, papalapit. "Malapit nang matapos ang mga araw ng iyong pagtatago." Lumalakas ang tibok ng puso ko-ang tinig na iyon ay hindi basta-basta. Isang demonyo, isang mangangain ng kaluluwa. Sa isang iglap, nahirapan akong huminga. No! This was not the way it was supposed to happen! I still have my unfinished business out there, I must live to take theirs!- their impure souls! *** Started: January 01, 2021 Ended: April 12, 2021Abgeschlossen
His Real Identity (First Written Series #1)
First Written Series #1 (COMPLETED) Nakatitig ako ngayon sa lalaking dalawang araw ng walang malay, tila itong isang anghel mayroong maputing balat na tila hindi nasisinagan ng araw, may itim at medyo kahabaang buhok na nagtatakip sa noo nito, may mahabang pilik mata, matangos na ilong at may kulay rosas na labi. Sumimangot ako dahil napakaperpekto ng mukha at may matipunong katawan ang lalaki. Kung hindi lamang sa laki ng katawan nito ay iisip kung ito'y lampa dahil sa ito ay maputi at tila hindi man lang nasisinagan ng araw. Nakaramdam ako ng inggit para sa aking sarili kung ito ay may makinis na mukha ang akin naman ay hindi gaano, hindi din gaanong matangos ang aking ilong at ang aking kulay ay kayumanggi dahil araw-araw na nasisinagan ng araw. Mukha siyang anghel na nahulog sa langit, mas lalo ko pang inilapit ang aking mukha para matitigan ito ng maigi dahan-dahang nagmulat ang mga mata nito at tila naakit ako sa mga mata nito na kulay asul. °°°°° "This is my first time na nakakain nito" "T-talaga ba? ma-masarap diba" "Yeah masarap lalo na't labi mo ang unang gumamit nitong kutsara" °°°°° "I really really like you" "G-gusto mo ako?" "Yeah and I badly want you" "I want to court you" "P-paano kung ayaw k-ko?" "Hindi ako tumatanggap ng hindi" "Simula ngayon manliligaw muna ako and I will make sure that you'll be mine"Abgeschlossen
"SECRET AGENT L❤VE
Agd ko nman sya tinadyak sa tyan!. Pero bakailag sya!.kinuha nyang buhok ko at dinaganan ako. Napahiga nalang ako!.sa ginawa nya. Tapos pinalo nya ako ng baril.sa.ulo!.hindi ko alam ang gaawin ko miyak iyak nalang ako ako!.ng tinutok nya sakin ang baril. Anung gaawin ko.? Napapikit nalang ako sa tako t at hinintay ang balang tatama sakin. "BANG.." Napamulat ako na maramdaman kong may dumagan sakin. Nakita ko yung babae na maytama sa likod. Agad ko syang tinulak. Teka buhay ako. Paanong? Tinignan ko ung paligid pero wala. Wala wala ng kahit isang tao sa loob!. Kung sinuman yun nag papasalamat ako "Teka yung bumba". Pag kasabi ko nun agag akong tumakbo palabas!. 3 2 1 BOSSHHH!. Agad aking napadapa dahil sa lakas ng impak!. Buti nalang nakayuko ako!. Pagkatapos ng pagsabog akogad akong tumayo at sumakay sa kotse. Pupuntahan ko muna.si Tito at si Gaile ************ Third Person POV. Mga walang utak.tsk. buti nalang napigilan ko yung babaeng yun kunghindi . Malamang sa malamaAbgeschlossen
TATsuLOk
Mula sa salamin ay kitang kita ko kung panong tumulo sa sahig ang malapot na dugo na mula sa isang kutsilyo. "A-anong ginawa nyo?" Hindi makapaniwalang tanong nya. "Ginawa? Wala kaming ginawa." Sabi ng isang tinig na hindi nya malaman kung saan nag mula. "Tinulungan ka lang namin." Dagdag pa nito na bakas ang pagkairita marahil dahil sa gulat na reaksyon nya. "P-pero hindi to tama.." Nilingon nya ang lalaking ngayon ay nakahandusay sa sarili nitong kama. Ang kaninang puting kama ngayon ay nagiging pula na dahil sa dugong nag mumula sa katawan ng lalaki. Ganun na lang ang gulat nya ng makita ang kabuuan nito. Mabilis na sumuka sya sa tabi ng isang malaking salamin kung saan tanaw nya ang babaeng may hawak ng duguang kutsilyo na malamang ay syang pinangputol sa ari ng ngayoy wala ng buhay na lalaki. "Tss. Mahina ka talaga. Kailan kaba masasanay?" Maarteng tanong ng isang tinig. "M-mali to... mali lahat to.." Pauli ulit na umiling sya. " Walang mali dito. Ang mali ay ang panatilihin nating buhay ang walang kuwentang taong yan." "Bakit kailangan nyo syang patayin!" Sigaw nya na hindi na mapigilan ang emosyong gustong kumawala sa kanya. Pumatak ang luha sa kanyang pisngi at nag mamakaawang tumitig sa mga matang repleksyon mula sa malaking salamin na deretso ring nakatingin sa mga mata nya. "Pinatay? Hahahaha!" Sarkastikong tawa ng isang tinig. "Wala kaming pinapatay..." "A-anong ibig mong sabihin?" Kinakabahang tanong nya. "Ikaw ang pumatay sa kanya. Nakalimutan mo na agad?" Nanginginig na inangat nya ang mga kamay nya at ganun na lang ang gulat nya ng makita ang kutsilyo dito. Punong puno din ng dugo ang mga kamay nya at maging ang hubad nyang katawan. "H-hindi... h-hindi to totoo! K-kayo ang pumatay sa kanya!" "Mali ka.. TAYO ANG PUMATAY SA KANYA."Abgeschlossen
Wrong Sent! (COMPLETE)
Minsan akala natin 'yung mga taong nasa paligid natin ang mga taong nakakapag paligaya satin pero minsan sila pa 'yung unang nananakit satin. Kagaya sa magulang minsan nasasaktan nila tayo noong mga bata pa tayo dahil sa katigasan ng ulo natin, pero nasasaktan din natin sila mga bagay na alam natin pinagbabawal nila pero paulit ulit pa din natin silang sinusuway. Sa kaibigan, hindi maiiwasan ang asaran, tuksuhan at awayan. Kahit sa mga classmates, officemates, collegues, kapitbahay, tambay sa kanto at maging sa taong napadaan lang sa harapan mo lalaiitin mo ang suot niyang damit, ang kulay ng buhok niya, ang itsura ng boyfriend niya. Kahit hindi nila naririnig ang mga sinasabi mo, nakikita naman sa mga tingin mo ang laman ng utak mo. Wala naman kasing perpekto sa mundo, lahat nag kakamali, lahat nakakasakit, lahat marunong din magpatawad. Nasa atin lang kung pano natin pakikiharapan ang mga taong nasa paligid natin. Pero sa dami ng tao sa mundo, makikilala mo pa ba ang taong nararapat sayo? Ang taong magbibigay ng pagmamahal na inaasam mo? Hindi lang bilang anak, kapatid o kaya ay kaibigan. Isang tao na laging nariyan at magmamahal sayo ng lubos. Pano kung isang araw na wrong send ka, pero hindi mo alam na sa isang wrong sent na 'yon ay magbabago ang lahat.Abgeschlossen
Fall inlove again sa ex kong strangers 💋
Mahal na mahal ko talaga siya , kaya siguro di siya maalis sa isip ko. kaya ko naman siyang kalimutan e. yun nga lang literal 😭 ngayon alam ko na kung anong purpose ng sakit kong to. yung tipong kapag may isang tao o bagay na lagi kong naiisip o laging nasa isip ko , in just one click pag dina kinaya ng utak ko , e bigla ko nalang makakalimutan yung tao o bagay na laging nasa isip ko. di to alzimers , dirin amnesia . sadyang makakalimutan ko lang ang bagay na laging umiistress sa utak ko. pano kung dumating yung oras na bigla ko nalang siyang makalimutan? masaket pero siguro mas makakabuti saken na literal ko syang malimutan yun yung kinatatakutan ko yung dumating ang araw na lahat ng nasa paligid ko e nakikilala ko maliban sakanya . sya yung laging nasa isip ko kaya malamang sa malamang pag inatake ako ng sakit ko siya yung unang una kong malilimutan 😭 ihahanda ko nalang yung sarili ko kung sakaling dumating man ang araw nayun atleast prepared ako.Abgeschlossen
paano kung ang lalaking nagpapagaan sa loob mo ay sya ring lalaking magpapasakit ng ka atay-atay mo? charot! pero, paano nga ba kung pinaglaruan kayo ng tadhana? na akala mo ay sya na ang lalaking panghabang buhay-- ang lalaking sinasabi nilang 'unexpexted' mo mang nakita eh, mamahalin mo at mamahalin ka hanggang dulo? tapos may bonus pang happy ending? paano kapag ang lalaking 'iginuhit' ng ama mo ay sya ring napunta sa'yo-- munit sa ganda ng ngiti nito at ganda ng ugali-- meron pala itong pinakatatagong sikreto na magpapa-balik ng sakit na pilit mong kinakalimutan? hayts! puro 'pano' at puro 'pero', but, ganon naman ang buhay hindi ba- puro tanong at pagkatapos kapag nahanap na ang sagot ay mag tatake- time pa para makapag isip isip-- nag oover time tuloy ang utak! charot ulit! pero lahat ng pinagdaanan natin, ang tadhana naman sa bandang huli ang magdedesisyon. Dahil kahit pilitin man natin, sa huli. Ang mapaglarong tadhana pa rin ang mag wawagi.. Mapaglarong tadhanang 'to, Once na makita ko s'ya talagang hihingi ako ng isang daang rason kung bakit pilit nyang pinaglalayo ang magjowa! haynako nakaka stress!
Mehr DetailsInhaltsrichtlinien