Serseri

"korku insana acı verir mi?"

tebessüm ederek güldüm"zekam daha çok sayılardan tarafta" güldü...

"peki korku insana acı verir mi?"

başımı onaylar anlamda iki üç defa belli olmucak şekilde aşağı yukarı salladım.

"benim değişmemin nedeni zaten korkularım"

tebessüm ederek ona döndüm. bana acımış gibiydi. gözlerinş üzerimde gezdirdi. beni çoktandır tanıyordu değiştiğimede şahit olmuştu ama şimdiye kadar acıyan gözlerle bana bakmamıştı.

bakışlarında hep dostluk kardeşlik sevgi değer vardı peki ya şimdi! ben değiştim diye benim hakkımdaki düşünceleride mi değişmişti.