Bir kadının...

Bir kadının...

  • WpView
    Reads 31
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Dec 27, 2017
Karşım boştu bu beni her zaman rahatlatmıştı.Sanki koca bir sahilin en güzel köşesi benim gibiydi,gözüm ilerde oturan kızlara takıldı kıkırdıyorlardı,biri açık tenli birazca kilolu diğeri ise ondan daha güzel açık uzun kızıl saçlı. Kafamı çevirip dışarı baktım. Hoş bu sadece anlamsız bir eylemdi benim için, yoksa neden bakayım her gün düzinelerce gördüğüm arabalara! Bu beni biraz değişik bir ruh haline sokuyordu. Çok mu düşünüyorum acaba ? Evet bence çok fazla ! Bu düşünme işinde öyle bir ustalaştım ki , düşünürken kendime yalan bile söylüyorum. Sürekli hayal kuruyorum acaba otuzuna merdiven dayamış bir kadınının hayaller dünyasına dalması normal midir ? Her şeyden önce ben normal miyim ? Tüm bu soru sormalar, hayallere dalmalar iki şeye delalettir; ya aptalsınız ya da zeki...
All Rights Reserved
#573
istanbul
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines