BİRİSİ

"Bence sen.. İntikam istiyorsun!" dedim.

İtiraz etmedi. Direnmedi. Tek kaşını havaya kaldırdı ve shot bardağını eline alıp tek dikişte bitirdi. İçinde aşkı ve şefkati bulduğum gözleri, artık nefrete ev sahipliği yapıyordu.

Bardağı masaya sertçe vurup "Sıra bende." dedi. Olduğu yerden kalkıp birkaç adım atarak aramızdaki mesafeyi kapattı ve usulca yanıma oturdu.

Oda kalabalıktı, çok kalabalıktı.

Kulağıma eğilip fısıldadı.

"Bence sen.. Aylarca.. gözümün içine baka baka.. gerçeği benden sakladın."

Nefesi tenimi, cümlesi ruhumdan kalan üç beş parçayı yakıp geçmişti.

İçmek istemiyordum. Ama mecburdum. Oyunun kuralı buydu. Doğru tahminde bulunuyorsa içmek zorundaydım ve şu anda doğruyu söylüyordu. Haklıydı. Gerçeği ondan saklamıştım. Ondan, aşka beni tekrar inandıran adamdan hayatının en büyük gerçeğini saklamıştım.

Önümdeki shot bardağını işaret parmağı ile yavaşça bana doğru sürükledi.

"İç."

Gözümden süzülen damlayı elimin tersi ile sildim. İçmek istemiyordum.

"Gencay, lütfen."

Kulağımın dibindeki nefesi alev aldı ve öfkeyle kükredi.

"Sana.. İÇ dedim.. Esila!"

Dediğini yaptım. Islanan yanaklarımın arkasına gizlenip bardaktakini tek dikişte içtim.

Bu sadece onu değil, beni de mahveden bir gerçekti. Ve ikimiz de bu gerçeğin altında ezilip çürümeye mahkum edilmiştik.