GİZLİ BİR MAFYA

GİZLİ BİR MAFYA

Reads 453
Votes 32
Parts 4

Complete Thu, Jan 11, 2018

Fiction

Romance

Tagsacı aşk bıçak defusa gizli

Silah sesleridir benim ninnim aklımı başımda tutar. İçtiğim su zehrimdir beni şüpheci yapar. Gözlerimin bu zamana kadar gördüğü şeyler onları hissizleştirmiştir. Kulaklarımda artık birçok söz aşinalaşmıştır; ölüm gibi ya da acı gibi. ■■■•■■■ Fazla gizemli bir hayatım var. Ne yazık ki adım ve karakterim gibi gizli değilim. Bütün dünya beni tanıyor malesef. Malesef dememdeki sebep ise... Beni ünlü bir bilim insanı veya başarılı bir doktor olarak tanımıyorlar. Dünya beni gelmiş geçmiş en tehlikeli, en acımasız ve en duygusuz MAFYA olarak tanıyor. Korkunç, gizemli ve bir o kadarda soğuk. Dışardan belki ama içten farklı biriyim. Bu çoklu kişilik bozukluğu filan değil. Bu güvensizliğin en temel göstergesi. ■■■•■■■ Sizi gelmiş geçmiş en korkunç mafyacılık oynayan kızla tanıştırıyim... "DEFUSA"

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

Content Guidelines