Bir kerbela çığlığla sesleniyorum yesribin ölüm sessizliğindeki ruhuna ;
Ben ki yetim ve yitik bir umut kervanına bel baglamis, varlığını susuzluktan serap görmüş gözlerime ab-ı hayat bilmişim..
Değer mıydı ? kalbimi kırık ,hanemi yıkık koymaya!
Ey güneş yanığı toprakların kara yağız delikanlısı..
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.