Których kochałam

Wszyscy jesteśmy manekinami szarymi bezuczuciowymi kawałkami plastiku, który można zmienić co jakiś czas na wystawie. Można nas ubierać, rozbierać, dotykać, rzucać w kąt i ogladać.Jedyne czego nie można to nas kochać i poczuć od nas ciepło. Tylko niektóre manekiny przyciągają naszą uwagę to właśnie te o których chcę wam opowiedzieć.
To wszystko to nie wiersze.To niezdarne przemyślenia (?) o prostych ludziach, których ja mimo wszystko nazywam niezwykłymi. To o wszystkich ludziach których kochałam.