Ik dacht het

Ik dacht het,
omdat ik dacht,
dat als ik het dacht en het niet zei,
Mensen niet zouden lachen
Om die gedachten in mij

Zo dicht ik al eigenlijk sinds ik me kan herinneren. Zo af en toe schreef ik het op, meestal bleef het in mijn hoofd... bijna nooit gaf ik er iemand toegang tot in ieder geval. Maar, nu mijn interesse in wat de rest van de wereld 'wel niet van me moet denken', de laatste jaren gigantisch is geslonken, verzamel ik ze hier. Want, ik moet zo af en toe toch mijn uitspattingen kwijt en mijn konijn kan me ondertussen niet meer aanhoren (en nee, ook de parkiet, de hagedis en onze hamster niet).