SADECE SEV

Bu Öykü ve Berk'in hikayesi

Arkamı aniden döndüm. " Ne kadar kötü ve bencil birisin. Yardım etmeye çalışıyorum. Sen ise yardımıma zararla cevap veriyorsun ! Ya sadece yardım ya . Başka bir şey değil. Tamam benden nefret ediyorsun. Bunu çok fazla yerlerde belli ettin. Ama yardım etmezsem bu senin için daha da kötü olacak." dememle alayla güldü ve karnına bakan gözlerini yavaşça bana çevirdi. Hiç bir ifade yoktu. Hiç bir şey anlatmıyordu gözleri. O gerçekten kötüydü. O mavi gözlerinin altında korkunç biri olamazdı. Korkmuş bir çocuk olduğunu biliyordum. Ağır olmaya ve mutlu olmaya çalışıyordu. Ama onu mutlu edecek birisi yoktu. Kötü biri olduğunu biliyordum ama sadece korktuğundan bu hale geldiğine emindim. Önüne gelene zarar veren psikopatın birisi olmuştu. Ne yapacağımı bilmiyordum. Bilmek istiyordum. Yardımcısınin ben olmasını istiyordum. Ama yardımcı falan olmama izin vermiyordu .

" Sen bu eve yardım etmek için gelmedin Öykü. Odamdan çık ." dedi sessiz konuşmaya çalışırken . Haklıydı. Yardım etmek için gelmemiştim. Ama yardım arayan birini de öylece bırakmak el vermiyordu. Sinirle " İyi ne halin varsa gör." diyip odadan hışımla çıktım. Kendi bilirdi. Kendi kaybederdi.