He Thinks I'm Veronica (On-Going)

He Thinks I'm Veronica (On-Going)

  • WpView
    Leituras 267
  • WpVote
    Votos 8
  • WpPart
    Capítulos 8
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização sáb, mar 3, 2018
"Shut that f*ckin' mouth of yours Veron! Just go with me or I'm gonna kiss you.." . . That's what he said when he forcely grab me to go inside his car. Halos mamura ko na siya ng todo at magmakaawa na ibaba na niya ako pero angtigas talaga ng ulo, ayaw makinig! Hindi ko nga siya kilala e! At tinawag niya ako sa pangalang Veron.... E G*GO PALA SIYA E! Hindi Veron ang pangalan ko! Ako si Glyssa Marie Montes from province of Davao at pumunta ng Maynila para maghanap ng trabaho. And again.. I'm not Veronica.. Okay?
Todos os Direitos Reservados
#41
tibo
WpChevronRight
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • When All I Have is You (Completed)
  • Her Obsession (Jenlisa)
  • The Pretend Wife [COMPLETED]
  • You're The Boss (Completed)
  • 15 Days To Dump A Playboy
  • The Casanova Got Me Pregnant
  • Ikaw, Ikaw Ang Iniibig Ko (COMPLETED)
  • Marrying My Sister's Fiancee
  • Alpha's Mate
  • My Billionaire Husband Mr.Montesilva

"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo