Perfect Strangers
- Reads 45
- Votes 2
- Parts 1
Paano kung pakiramdam mo nakakulong ka?
Nakakulong sa apat na sulok ng sarili mong kwarto sa loob ng sarili mong bahay.
Paano kung pakiramdam mo ay naiiba ka sa kanila? Sa mga batang kasing edad mo na walang ginawa kundi maglaro at enjoy'in ang buhay nila.
Paano kung pakiramdam mo kinukulong ka ng sarili mong mga magulang?
Simula pagkabata ganito na ang takbo ng buhay ko. Laging nasa loob ng aking kwarto kalaro ang mga bago at mamahaling laruan na laging inuuwi ng daddy ko. Bawal akong maglaro sa labas ng habulan dahil baka daw madapa ako. Bawal makipaglaro sa ibang mga bata dahil baka maimpluwensyahan nila ako ng masamang ugali mula sa labas. Bawal makipaglaro ng taguan sa ilalim ng kabilugan ng buwan dahil baka mawala ako. Bawal maglaro sa ulan at magtampisaw sa tubig baha dahil baka magkasakit ako. Yan ang nakasanayan kong mundo.
Madaming BAWAL.
Madaming hindi pwede.
Mula pagkabata sinusunod ko na ang gusto nila. Natuto akong mag-isa. Takot makihalubilo sa iba. Pero nagbago ang lahat ng makilala ko siya. Ang taong nagpakita saken ng mundong pinagkait nila. Ang mundo kung saan ko makikilala ang tunay kong sarili. Ang mundong mula pagkabata ay matagal ko ng gustong subukan. Isang lugar kung saan talaga ako sasaya.
Ngunit maging dahilan kaya ito ng tunay kong kasiyahan? O magdudulot lang ng isang malaking kabiguan?
Tama ba? Na ang dati kong nakasanayan na laging pagsunod sa kanila ay baguhin ko na?
A story that will teach you how crazy and wonderful life is. The Perfect Strangers.
All Rights Reserved
#817
humor
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
EXO's Little Princess
"Appa ibili mo naman ako nun!" sabi ng batang babae sa harap ko. "Oo sige ba!" sabi ng matandang lalaki at kinarga yung bata. Bigla akong nainggit. Sana ganyan din ang appa ko. Yung malambing, mabait at kung anu man ang hihilingin ko ay ibibigay nya.. Pero hindi eh .. hindi sya ganun sa akin .. Sinu ba naman magmamahal sa isang batang katulad ko na bunga ng isang kasalanan .. bunga ng isang masaklap na nakaraan.. Sampal dito, Suntok dun, Tadyak dun, Mura dito, yun ang lagi kong natatanggap sa ama ko kahit pa limang taong gulang palang ako.. Ni wala man lang ginagawa yung mama at ate ko.. Tinitingnan lang nila ako .. Pakiramdam ko nag-iisa nalang ako sa mundo walang gusto magmahal sa akin.. Pero simula ng makilala ko sila nag bago ang lahat .. naging masaya, naging makulay, natututo akung ngumiti sa kabila ng nangyari sa buhay ko.. Masaya na sana ngunit panu nalang kung bumalik ang mga tinatawag kong magulang? Paanu nalang bumalik ulit yung dati? Panu nalang kung biglang bumalik ang aking kinakatakutan? Makakaya ko ba ang sakit na mararamdaman ko?Complete
Flowers Blossom (Completed)
Kailan ba kita makikita ulet? Pinipilit kong kalimutan ka pero naging bahagi ka pa rin ng buhay ko. Naging malawak ang espasyo mo dito sa puso ko. Isang kang nakaraan na kahit na anong pigil ko ay hindi ka nawawala dito sa isipan ko lalo na sa puso ko. Inaasam ko pa rin na sana balang-araw ay mahagilap ko man lang kahit na ang anino mo. Bata man ako noon pero alam ko na ang salitang pagmamahal. Naramdaman ko yun nung tumibok ang puso ko sa unang pagkakataon sa edad na sampung taon. Nandun ang kilig. Nandun ang sobrang saya. Nandun ang tawanan. Nandun ang kulitan. Nandun ang paglalambing mo pero dahil sa'yo nasaktan din ako't umiyak. Hindi ka na bumalik muli. Hindi mo tinupad ang mga pangako mo sa'kin. Nangako ka sa edad na labing-tatlong taon. Tatlong taon ang pagitan ng edad natin pero ramdam ko ang sinseridad mo dahil umasa ako. Lumaki man ako nun sa bahay-ampunan ay pinunan naman ni mother ang kulang sa'kin. Buo at totoo ang pagmamahal na ipinakita niya sa'kin. Kuya ko magpakita ka na. Nasa'n ka na? Tatlong taon ang lumipas nung hindi ka na nagpakita ay umaasa pa rin ako pero natuto akong buksan ang puso ko para sa iba. Ngayon ay apat na taon na kami, kuya. Malapit na ring maging labing-isang taon na hindi ka na nagpapakita sa'kin. Masakit isipin pero umaasa pa rin ako na makikita kitang muli. Gusto kong sabihin sa'yo na salamat sa mga sayang idinulot mo sa buhay ko. Gusto kitang makita. Magpakita ka na. Hinihintay ko pa rin ang pagbabalik mo. Gusto kitang tanungin ng bakit. Gusto kong pakinggan ang mga dahilan mo. Magpakita ka lang. Tatanggapin kita ... bilang nakaraan ko na lang.Complete
Te Amo Para Siempre, Bestfri-END (Book I)
Former: A Song for my Bestfriend (Short Story) Prologo: Tanong ko lang. Paano kung ang bestfriend mo is opposite sex?Pagkatapos nagkagusto ka sa kanya?Sasabihin mo ba? Ipagtatapat mo ba?Kaya mo ba?May lakas ng loob ka ba para sabihin?Paano ang pagkakaibigan ninyo? Itong kwentong ito ay umiikot sa mundo tungkol sa dalawang magkaibang walang ginawa kundi ang magtulungan sa isa't~isa.Andyan palagi.Pero magkaibigang babae't lalaki.Ang sweet pakinggan no?Minsan lang yan. BESTFRIENDS. Ano nga ba ang salitang yan? Tungkol saan?Masasabi natin na ang pagkakaroon ng ganyan ay napakasaya! Laging magkasama. Magka~team sa bawat kalokohan.Damayan.Kulitan. Share ng secrets at lalong~lalo na sa foods.. a shoulder to lean and cry on. Nakakabaliw kasama. Nakakagaan ng loob 'pag may problema.Nagpapatawa.Nagpapaiyak.Nagmamahal. At higit sa lahat, nagpaparaya. Pero in this story.Hindi lang ang mga factors na yun ang meron sila.In fact, nagpapalitan sila ng"I Love Yous" bago matapos ang isang araw.What an extraordinary bestfriends! Sa bawat araw nilang magkasama.. masisisi mo ba kung.. Hanggang mahulog ang loob nila sa isa't~isa? Alam naman natin yan diba? We will do everything for our love ones. Pero.. naramdaman mo na ba ang pakiramdam na nagsisisi ka sa isang bagay na sana iyon ang ginawa mo at pinagtuunan ng pansin?Yun, yun eh! Di na maibabalik! ;( Naiyak ako dito habang iniisip ko 'to eh. Short story lang talaga siya.Pangpatulog sana.Kaya guys! Kayo nang humusga sa sarili ninyo. Basahin mo 'to between eleven pm to twelve ;) Ang effective.What you need before you this are: Senti mood, cool, dark and quiet place.Complete
Cruising in the Stars (Cielo Gracia Chronicles #1)
Some people are just meant to be despised. Someone has to play that part. At nakakalungkot mang tanggapin, baka isa ako sa mga iyon. Matagal ko nang inihanda ang sarili na tanggapin iyon. Sa mundong ito, ang pagmamahal at pagtanggap ay para lamang sa iilang maswerte. Hindi para sa mga katulad ko. Di ko na kailangan pang pangarapin ang pag-ibig at pagyakap dahil bata pa lamang ako ay alam ko nang hindi 'yon para sakin. It was already dictated from the very beginning. It was written in my palms, and inscribed in my fate. It is like a curse people throw at me. Like a prayer they utter to the heavens and they write on the stars. That's just how the current goes, that's how the river flows. Who am I to dare go against it?Complete
The Contractual Mommy (CACAI1981 XCLUSIVE)
For mature readers only 18 and up!!! They will both do anything for the sake of their loved ones, but what if they found love that they truly deserved in each others arms? But they were bound by an obligation. Gagawin ni Dallas ang lahat para mapangalagaan ang kapakanan ng kanyang nobya. Dahil sa career nito nanatiling lihim ang relasyon nilang dalawa, at handa siyang maghintay rito, hanggang sa maging handa na itong, isapubliko ang kanilang relasyon. Gagawin ni Amenoah ang lahat para maisalba ang relasyon nila ng kanyang nobyo, kahit pa, hindi nito mapantayan ang ibinibigay niyang pagmamahal at atensyon, ay iniintindi niya ito, manatili lang ang kanilang relasyon. Pero dumating ang pagkakataon na kakailanganin nina Dallas at Amenoah ang isa't isa, para maisalba ang parehong mahal nila. Pero, paano kung unti-unti silang mahulog sa isa't isa. Handa ba nilang talikuran ang pagmamahal nila sa mga taong, naging dahilan kung bakit sila nagkatagpo? O lalabanan nila ang namumuong pag-ibig sa isa't isa, para rin sa mga taong, naging dahilan ng kanilang pagsasama? Hanggang kailan nila kayang maghintay? Hanggang saan nila kayang magsakripisyo sa ngalan ng pag-ibig. Completed July 5, 2021 © CACAI1981Complete
Slow Dancing in the Dark (Pontevedra Series #1)
Ayon kay Lao Tzu, a Chinese philosopher, be content with what you have; rejoice in the way things are. When you realize there is nothing lacking, the whole world belongs to you-na siyang isinasabuhay ko. I only have my mother and my two friends, Charlynn and Reisha. My mother works for Charlynn's family. We are not really poor and definitely we're also not rich but we're living comfortably. Nevertheless, I am contented with my life. But, after meeting the man that I like, I started to dream for more. I started to ask for more just to equal his riches even though I know for sure that it was impossible. Life is meaningful. Full of life lessons, full of challenges, and battles that you need to surpass. Pero no'ng nawala sa akin si Mama, iyon ang hindi ko kinaya. Sinisi ko sa lahat ang pagkawala niya. Nagtanim ako ng galit sa pamilya na tinuturing kong pangalawa kong pamilya. And he was there, just accepting my wrath. But, what if everything that I believed was all a lie? Paano kung lahat ng sinisi ko, maling tao? Would I be able to get to his life again? Or our memory will remain just like how we first met? Dark.Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete![My Different Teenage Life [ COMPLETED ]](https://img.wattpad.com/cover/154231880-256-k201623.jpg)
My Different Teenage Life [ COMPLETED ]
"Ano ba ang normal life ng teenagers? Shopping. Dating. Having fun. Yan ang karaniwan pero paano kung mayaman ka nga matalino, maganda, at kaya mong makuha kahit ang buong mundo pero different naman ang buhay mo sa iba? In other words, not normal ang buhay mo." "Yan ang buhay ko. Noong bata pa ako, parang sabaw lang ang tingin ng parents ko sa akin at walang paki. Tapos ngayon at my age, I'm going to be a doctor already? Oo nga I'm studying medical pero di ko pa kaya maging doctor. Tapos dumagdag pa ang mga challenges. Mabuti na lang may time and space pa heart ko for love." Interesting and good story ito for all ages. I hope you like it. I don't care gaano man kaunti votes nito basta maibahagi ko ang isang fiction but good story that I've volunteery made. Thank You! • My Different Teenage Life • All Rights Reserved ©2018Complete
My Basket Ball Love Story (boyxboy) COMPLETED
Sabi nila: Love is Blind, Love is Unpredictable, Love is Tragic, Love is Mutual, Love is the Most Powerful form of Affection. etc... Pero paano kung sa Love ding ito magbabago ang pananaw mo sa buhay at siyang magbabago ng pagkatao mo. Paano mo haharapin ang bukas kung di mo alam ang magiging bunga ng bawat desisyon mo. Sino ang makapagsasabi na tama na at eto na ang tamang landas na dapat mong lakaran. Lalo na kung ang taong una mong minahal at mahal na mahal ay siya pang nagdulot sa iyo ng sakit lalo na sa araw na kailangan mo siya. "Yan ang laging nakatatak sa utak ko simula ng mangyari ang araw na kinatatakutan ko. Kailangan ko nang kalimutan ang nakaraan at magpatuloy sa darating na bukas"- Anton. Halina at tunghan ang kwento ng buhay pag ibig ng ating bidang si Anton. Saksihan ang bawat yugto ng kaniyang kwento sa "My Basket Ball Love Story" -------- JuanDer25Complete
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME
More detailsContent Guidelines