YAPMA!

YAPMA!

  • WpView
    Reads 5,706
  • WpVote
    Votes 320
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jun 19, 2018
Buraya girmeyi istemezdim... Ama en azından güçlü durmayı öğrendiğim için mutluyum. Okuldan gelip bizi aldıklarında, ne kadar çaresiz hissettiğimi anlatamam ama her zaman Şükr etmesini de bildim. Ben yalnız olsam da , hayata karşı direnmeyi çok iyi öğrendim.... °●•●•●•●° Hayatın Bana Tattırdığı Kaçıncı Acı Bu? Ben Daha Ne Kadar Kimsesiz Hissedeceğim Böyle? Annemi... Kardeşimi Benden Alan Hayat, Ne Kadar Adil Olabilir Ki? Yalnızlığı Da, Ümitsizliği De Yine Çeken Benim Ne De Olsa... Alıştım Yalnızlığa... 《♡BEN VARIM?》 "Bakma Gözlerime Lan!" "Neden?" Dedim Titreyen Çeneme Aldırış Etmeden. "Sana Dokunamamak Canımı Yakıyor Çünkü! Doyamıyorum! Bakma! Bana Bunu YAPMA!" Dedi Alnını Alnıma Yasladı.Elleri Belimi Kavradı, Beni Kendine Doğru Çekti. Kalbi Öyle Atıyordu Ki, Bu Adama İnanmam Gerektiğini Farkettim.... Beni Yalnız Bırakmayacağına...!?
All Rights Reserved
#504
yalnizlik
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines