YALNIZLIĞIMI ARARKEN

YALNIZLIĞIMI ARARKEN

  • WpView
    MGA BUMASA 1,644
  • WpVote
    Mga Boto 550
  • WpPart
    Mga Parte 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Mon, Mar 12, 2018
Ne kadar yanılmıştım, ne kadar yanıltıcıydı her şey. Tüm insanlıkta bir virüs vardı, salgın gibiydi, doğru dürüst düşüncelerden, anlamlı hislerden uzaktı herkes. Paraydı insanları ayakta tutan, belli statülere sahip olmaktı önemli olan, sosyal medyada ne kadar beğenildiğin, izlenildiğindi seni sen yapan şey. Sigara içmek büyümekti. Siyah giyinip vücudunu yazılarla, resimlerle kaplamaktı havalı olmanın ilk kuralı. Rock dinlemeden genç olunmazdı, ünlü yazarları, klasikleri okumak elit olmaktı. Dalga geçmek statü kazanmaktı. Her yerde , her şeyde bir etiketleme çabası sarmıştı ruhumuzu, bu etiketlere girebilmek adına her zevkimizi, her istediğimizi değiştiriyorduk. İstediğim müziği dinleyemeyeceksem genç olmanın anlamı neydi? İstediğim rengi giyemeyeceksem, istediğim kitapları okuyamayacaksam ne içindi yaşamak?
All Rights Reserved
#115
oyun
WpChevronRight
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman