Veda Defteri

10 Ocak 2018, Çarşamba

Sevgili Günlük,

Normalde olsa, bu yazıma 'Bir dihi yizmiyiciğim ginliğim.' diye başlardım.

İçimden gelmiyor.

Bugün, ona veda etkinliği düzenledik. Etkinlik dediysem, hediye, mektup ve fotoğraf.

Ona hediye alamadım.

Haberim yoktu. Her zamanki gibi, her şeyde en son haberim oluyor.

Ona, küçük bir not defteri hazırlamıştım.

İçine, bir kaç şarkı sözü, bir kaç tane de şiir bırakmıştım.

Kendim yazdığım bir kaç satır işte.

Defterin içinde ne olduğunu bilen arkadaşım, "Oha," dedi.

Ben ise sadece, "Ona değer," diyorum içimden.

Mecburi onun gidişi.

Asla onu suçlayamam.

Babasının mesleği yüzünden, ülkenin bir ucundan, diğer ucuna sürükleniyor.

Daha önce de olduğu gibi.

Gitmek istemediğini anlayabiliyorum.

Saf ve masum bir çocuk o.

Benim yanımda fazla terbiyeli ve dürüst.

Ondan çok şey öğrendim.

Umarım ona bir şey öğretebilmişimdir.

Mor Kartanesi.