YEİS

🥀

Elimdeki silahı belim ve pantolonum arasındaki o boşluğa yetleştirdikten sonra adımımı ormana doğru attım fakat tam o anda şans yüzüme ışık farlarını yansıtmıştı.

Evet bildiğiniz bir çift araba farından bahsediyorum. Bu saatte burdan araba geçmesi ise kesinlikle beklenebilecek bir olay değildi. Ya karşımdaki arabanın içindeki şahsın kafası bin kırktı yada tam olarak bir deliydi. Ama şu da bir gerçekti ki içerideki o deli beni bulunduğum bu çaresiz durumdan kurtaracak tek kişiydi.

Heyecanla yola atlayıp olduğum yerde zıplamaya ve bana yaklaşan arabaya doğru kollarım havada el sallamaya başladım. Bu araba benim bu akşamki kurtuluş biletimdi.

Araba aynı hızla bana doğru yaklaşırken son anda beni farketti ve arabayı kenara çekerek bulunduğu konumda dörtlüleri yakarak beklemeye başladı.

Kurutuluyordum.

Bu izbe ormandan ve içerisinde ne halde olduğunu bilmediğim bir yaralı adamı arkamda bırakıp kurtuluyordum. Belki de arkama rastgele savurduğum o mermilerden birkaçı yine birilerine isabet etmiş bile olabilirdi.

Şu an için sadece kendimi düşünmeliydim.
Belki bencillikti ya da kötü biriydim fakat ben böyleydim. Yaşadığım hayat koşullarının bana öğrettiği ilk şey buydu.

🥀