Diary Of A Paranormal Writer
- Reads 249
- Votes 5
- Parts 19
Ongoing
Last published Tue, Apr 18, 2023
Excerpt from Rotten Writer's Diary about her "Housemate".
Ang akala ko normal na madaling araw lang iyon. Pero doon ko pala matutunan kung paano ang magsulat. Alas-tres ng madaling araw. Nagising ako sa alolong ng aso. Pagdilat ng mata ko, napansin ko ang kabilugan ng buwan. Dumungaw ako sa bintana at sinubukan kong tingnan kung ano ang kinakahulan ng aso. Weird. Dito sa block namin, walang may alagang aso kaya nakakapagtaka kung bakit may kumakahol sa madaling araw. Wala naman akong nakitang kakaiba.
Napangiti ako ng mapagmasdan ko ang kabilugan ng buwan. Iyon siguro ang kinakahulan ng aso. Naalala ko ang pinanood ko kanina na episode ng La Luna Sangre. isang teleserye sa primetime bida ng kapamilya network. Ngayong gabi pala mag-tra-transform si Malia kaya siguro kumakahol iyong aso. Napatawa ako sa sarili kong Joke. Wala naman ibang tatawa kasi ako lang naman mag-isa dito sa townhouse ko. Napahinto ako ng may narinig din akong tumatawa. Umiling-iling ako. Siguro nag-sleep walk lang ako at nananaginip lang. Kaya bumalik ako sa aking higaan para ituloy ang naputol kong tulog.
All Rights Reserved
#3
premonition
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete
When She Died
Ang weird lang. May multo bang harmless? May multo bang nawawala sa ulan? Minsan nakakabaliw na lang talaga yung nangayayari sa earth eh. Napahinga ako ng malalim habang tintingnan siya. Nakatayo ako sa gitnan ng kalsada habang umuulan. "Hey!! Kung andiyan ka man malapit sa akin. Sumilong ka. Baka konsensiya ko pa kung magkasakit ka" Dumire diretso na ako ng lakad not knowing kung nasaan na yung multong kasama ko.Complete
Sa Harap ng Pulang Bandila
Babaeng nagmula sa kasalukuyan ang napadpad sa yugto ng himagsikan. Naroon lamang upang masaksihan ang bawat kaganapan, ang mga kamalian na tugma sa pangyayari ng modernong panahon na dapat iwawasto. Ang mga maling paniniwala na dapat iwaksi. Subalit kailangang alalahanin na walang mababago ni isa sa mga nangyari sa kasaysayan. Isinasaad sa panaginip na lahat ng matututuhan ay dadalhin sa kasalukuyan, ang dunong at kagitingan na magsisilbing armas, kasangga ang nag-aalab na damdamin ng pusong makabayan, ang siyang maghahatid tungo sa tunay na kapayapaan. Ako'y nasanay na sa takbo ng panahong ito, tulad na rin ng kanilang hangarin "Maaari po ba akong sumapi?" Sinong mag-aakala na hindi lang pala iyon ang aking makukuha. "Malamang ay bulag ang iyong mga nakakasamang tao sapagkat hindi nila makita ang iyong karilagan o marahil sila'y nabulag na dahil sa pagkasilaw sa iyong rikit." Kapwa namin batid na hindi tugma subalit nagsalitan pa rin kami sumpaan Kaniyang ipinagtapat na ang tunay na nadarama "Isang karangalan Ang maiharap ka sa pulang bandila Pangako, kailanman Mamahalin ko'y ikaw, wala nang iba" Ano ang mangyayari kung magiging malapit ang loob sa mga bayani ng nakaraan lalo na at alam na alam ang kahihinatnan ng mga ito? Tila panghuhuli ng agila ang dalawang magkatunggaliang panig na magdalo upang pagkaisahin ang mamamayan ng lupang tinubuan. May pag-asa pa bang ayusin ang pingkian ng kasalukuyan? Ako si Idianale, ang tagapagsalaysay ng tunay na kaganapan sa kasaysayan.Complete
Cage My Spirit
Tindera ako ng Korean beauty products sa Divisoria. Tao lang din naman ako, takot sa Chinese landlord ng shopping mall na si Maki Reyes kapag singilan ng renta. Pinapalayas niya ang walang pambayad, beast mode sa janitor kapag may daga sa building niya, at malupit sa tenants na may maduming tindahan. Biglang nahimatay si Maki-umuwi sa comatose. Ang diagnosis: heat stroke. Pero ang totoo, ginapos ang kaluluwa ni Maki sa kamay ko. Walang tanggalan, parang pinosasan kami ng pulis. Humiwalay ang kaluluwa sa katawan niya. Gulat ako. May kaluluwa pala ang terroristang Chinese na 'to? Kahit saan ako pumunta, bitbit ko si Maki Reyes. Simula noon, hindi na ako pwede maligo, and go poopie! Kasama ko siya sa lahat ng hakbang, eksena, kahihiyan, lungkot, at saya. Para siyang anino na imposibleng takasan. As a survival instinct, we became friends. I am Jaira Geronimo, promising to bring this terrorist back to his body. Kaya bakit ganoon na lang ang pagtutol ko sa kaisipan na balang araw, babalik siya sa katawan niya at iiwan ako sa sulok ng pader, forever alone?Complete
KABA! Compilation of Horror Stories (True to life Stories)
Maniniwala ka ba kung sasabihin sayo ng isang tao na nakakakita siya ng mga kakaibang nilalang? Oo at Hindi ang maaaring sagot. Maraming naniniwala sa mga kwentong multo, aswang, engkanto at kung ano ano pang mga lamang lupa. Hindi dahil sa mahilig lang talaga sila sa kwentong katatakutan, kundi dahil sa mismong naranasan nila ito. Sabi nila, Science can explain everything!, totoo naman! , pero kapag tungkol dito ang paksang bubuksan mo sa kanila, isa lang ang maaari nilang sabihin, "You're just hallucinating!" Gusto ko ang Science, pero mahilig din po ako sa mga horror stories. Kaya naman, isasama ko na dito ang kwento ng ilan sa mga karanasan ko. Kayo na po ang bahalang humusga, kung maniniwala kayo o hindi. Wala pong sapilitan. Maaari niyo na pong mapakinggan ang kwentong ito sa youtube. Just click the link below to enjoy watching the story. https://youtu.be/cM-rTAb2BQ8Complete
My Girlfriend Who Time-Travelled (COMPLETED) gxg
STORY DESCRIPTION: Parang isang minuto lang umiiyak pa ko sa sobrang pag-iisip sa babaeng pinakamamahal ko kase wala na sya sa mundo. Then, another moment, I was like, 'Is it freakin real?' Totoo bang nakikita ng mga mata kong buhay sya? Pero kung panaginip nga ito, wag na sana kong magising. Pero bakit ganun, kahit anong gawin kong hindi pagkapaniwala, eto't buhay akong saksi na malinaw ngang natatanaw ko sya? Then a realization hit me when I saw the date on a newspaper. Imposible, pero, paanong nasa panahon ako two years hindi pa man nangyayari ang pagkawala nya? Paanong napapunta ako dito sa nakaraan? Marami pang tanong ang nagpupumasok sa isip ko, pero alam kong isa lang ang pinaka-kailangan kong alamin. Ano nga bang purpose ko sa bigla kong pagtungo ko dito sa nakaraan? -- Reira Jhienne Fontanilla A/N: Salamat sa paghihintay ng another story. Enjoy reading po, :).Complete
Back To Life Again
Ang sabi nila kapag namatay ka may dalawang lugar ka lang na mapupuntahan, ang langit at impyerno. Pero iba ang nangyari sa akin. Sa pagmulat ng aking mata ay wala akong nakitang mga anghel o mga nakakatakot na kung ano mang walang kwentang pantasyang pinagsasasabi ng mga makikitid ang ulo. Muli kong nasilayan ang araw at ramdam ang katawan kong humihinga. Ako'y muling nabuhay. Ano ang mangyayari sa panibagong kabanata ng buhay ko matapos ang mga lintik na pangyayaring ito? Paano ako makakapagpatuloy sa buhay kung alam kong patay na dapat ako at nasusunog sa impyerno dahil masama daw ako? Tunghayan ang aking muling pagkabuhay sa panahong hindi ko inaasahan. Kung saan maraming nagbago at maraming araw ang lumipas. Sa panahon kung saan mas matanda pa ang aking anak kaysa sa akin. "Hindi ko alam kung anong hiwaga ang nangyayari sa buhay ko pero heto lang ang masasabi ko, NAGBALIK NA AKO." BOOK COVER MADE BY: artemisredd PUBLISHED- December 11, 2020 END- January 7, 2021 •||COMPLETED||•Complete
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
More detailsContent Guidelines