UNUTAMAM SENİ

UNUTAMAM SENİ

  • WpView
    Leituras 300
  • WpVote
    Votos 6
  • WpPart
    Capítulos 2
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização qua, jan 24, 2018
WpInfo
Ficção
Romance
*** Kusursuz bir işçilik . Aşkla , sevgiyle yontulup , perdahlanmış . Belkide acıyla yoğrulmuştur. Emek ile , ter ile şekillenmiştir. Büyük tâş bloklar , İşlemeli kapılar..... Yüzyılların sararttığı, Taş konaklarla süslü , Her taşın tanıklığında, Her evin ayrı bir hikayesi , Ayrı bir gizemi ve sırrı olan . Her taşı tarih kokan bir şehir . Bir taş yapı simgesi Doğaya, taşa , toprağa ve güneşe saygılı.. Iklime ve insana , " MARDUK "Kuralları geçerli burada. Yazılı olamayan , Ama , Babil'den beri geçerli olan Yaşam kuralları ; Kimse , Kimsenin güneşinin , havasını kesmez . Kimse, Kimsenin suyunu kirletmez.. Zaman karşı bir direnişe tanık olursunuz. Zamanın Durduğu bu KENTTE ... Öykülerle Bezeli Bu kent ...... ŞANLIURFA ..... .... VE BENİM ÖYKÜM BURDA BAŞLAMIŞTI.......
Todos os Direitos Reservados
#194
istanbul
WpChevronRight
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo