UNUTAMAM SENİ

UNUTAMAM SENİ

  • WpView
    LECTURAS 299
  • WpVote
    Votos 6
  • WpPart
    Partes 2
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mié, ene 24, 2018
*** Kusursuz bir işçilik . Aşkla , sevgiyle yontulup , perdahlanmış . Belkide acıyla yoğrulmuştur. Emek ile , ter ile şekillenmiştir. Büyük tâş bloklar , İşlemeli kapılar..... Yüzyılların sararttığı, Taş konaklarla süslü , Her taşın tanıklığında, Her evin ayrı bir hikayesi , Ayrı bir gizemi ve sırrı olan . Her taşı tarih kokan bir şehir . Bir taş yapı simgesi Doğaya, taşa , toprağa ve güneşe saygılı.. Iklime ve insana , " MARDUK "Kuralları geçerli burada. Yazılı olamayan , Ama , Babil'den beri geçerli olan Yaşam kuralları ; Kimse , Kimsenin güneşinin , havasını kesmez . Kimse, Kimsenin suyunu kirletmez.. Zaman karşı bir direnişe tanık olursunuz. Zamanın Durduğu bu KENTTE ... Öykülerle Bezeli Bu kent ...... ŞANLIURFA ..... .... VE BENİM ÖYKÜM BURDA BAŞLAMIŞTI.......
Todos los derechos reservados
#3
hospital
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido