My mind scares me sometimes.| PL

"Zastanawiam się co by się stało, jakby nagle mnie zabrakło. Zniknęłabym, nikt by nie wiedział gdzie i dlaczego. Czy poczuliby wreszcie ulgę? Przez te wszystkie przytłaczające myśli jestem w stanie spróbować, ciekawe jakby tak było uciec z tego domu, miasta, oderwać się od tej tłamszącej rzeczywistości i od tych chorych ludzi, którzy mnie otaczają."
"-I co... podążasz śladami ojca i zamierzasz zostawić mnie i matkę samych?
-Nawet mnie do niego nie porównuj, ojciec odszedł dla jakiejś dziwki, a ja chcę spełniać swoje marzenia.
-Ty nazywasz marzeniem, szlajanie się po ulicach nieznanego ci dotąd miasta? Obawę przed tym, że w nocy nie będziesz miała się gdzie podziać lub, że w każdej chwili ktoś cię może okraść lub zgwałcić. Będziesz bez opieki, bez dachu nad głową. Tego chcesz?"
"-Nie rób tego... dla mnie... proszę.- powiedział, dławiąc się łzami.
-A kim ty dla mnie jesteś, że możesz mnie o cokolwiek prosić. -odpowiedziałam obojętnie, głosem tak twardym i suchym, że idealnie opisywał to, co do niego czułam."