A Love To Fight For
- Reads 892
- Votes 79
- Parts 16
Ongoing
Last published Tue, May 8, 2018
*boogsh*
Biglang may marahas na nagbukas ng pinto ng c.r at sa sobrang pagkagulat ko ay napalabas ako ng cubicle.
T-aehyung? -sabi ko sa aking isip.
"KYAH! TAE TAE IS HERE!! "tili ng mga babae dito sa cr.
"ALL OF YOU GET OUT.NOW! "sigaw niya.
Sa sobrang takot nila ay kumiripas na sila ng takbo. Unti unti namang lumalapit si taehyung sakin habang ako naman ay paatras bg paatras. Hanggang sa sh*t! Dead end!.
"a-no bang problema mo ha? "takot kong sabi. Dahil ngayon ko pa lang siyang nakitang magalit.
"*hingang malalim*sorry Jas. Sorry sa lahat ng kagag*han ko. Sorry natakot kita. "sincere at kalmadong sabi niya, siguro ay napansin niyang natatakot ako sa kanya.
"please lang taehyung layuan mo na ko"pagmamakaawa ko.
"bakit ganun na lang ba kalaki ang pagkamuhi mo sakin Jas? Sorry na pinagsisisihan ko na yung mga ginawa ko sayo nuon"sabi niya, at nagsimula ng tumulo ang mga luha niya sa kanyang pisnge. Sh*t totoo ba tong nakikita ko? Si taehyung umiiyak?
"Patawarin mo na ko Jas. Dati kaya lang kita inaasar eh dahil natutuwa ako pero habang tumatagal unti unting nagbago yun at sa hindi ko maipaliwanag na dahilan ay nagseselos ako kapag may kausap kang iba, lagi kong hinahanap ang prisensya mo, lagi kong gustong makita yang mga ngite mo, nasasaktan ako kapag nakikita kang nahihirapan duon ko lang napagtanto na unti unti na pala akong nahuhulog sayo. Hindi ko alam kung kailan at saan basta ang alam ko lang ay mahal na kita. Jas hayaan mo na lang akong mahalin ka."saad niya habang UMIIYAK pa rin.
Di ko alam ang sasabihin ko. I'm speechless. Pero Nang matapos niyang sabihin iyon ay agad na akong tumakbo at nagtungo sa parking lot. Hindi na muna ako papasok ngayon.
......
Nang makarating ako ng bahay ay agad akong nagtungo sa aking kwarto at nilock yon. Hanggang ngayon ay nagpa process pa rin Sakin ang nangyari kanina. Did he just confess his feelings for me?
All Rights Reserved
#911
thrill
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Never Let Go (Completed)
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
My Crush slash Best Enemy
Nasubukan mo na bang ma-inlove..? Teka, rephrase, rephrase. Para mas madali, Na-inlove ka na ba..? Nakaramdam ka na ba nung excitement at tuwa na gustong-gusto mo siya laging makita at makasama? Yung gusto mo, nasa perimeter ka lang ng mata niya? Yung gusto mo, lagi ka niyang napapansin? Yung kulang na lang bulgaran mong sabihin sa kanya kung anong ginagawa mo at gagawin, lahat ng gusto mong gawin at kung nasan ka? Yung heartbeat mo pa, hindi normal kasi ang bilis-bilis tumibok na kulang na lang tanggalin mo na sa loob ng dibdib mo dahil sa gulo nito? Tapos gusto mo, lagi kang updated sa kanya. Alam mo dapat lahat ng bagay tungkol sa kanya. At gusto mo ikaw ang pinaka-unang makaalam. Iyon ay ilan lamang sa mga pwedeng maranasan ng isang normal na tao. Oo, normal as it was stated, kasi normal lang ang ma-inlove. So, naranasan mo na rin, right? Pero kapag na-inlove ka ba sa taong ilang beses ka ng pinaiyak, pinaluha, at pinaglaruan, normal pa rin ba yun? Masasabi mo bang baliw ako, tanga, bobo kung dun pa ako na-inlove sa taong hindi naman ako binibigyan ng attention? I mean, it seems like a one-sided love kasi ako lang ang nagmamahal sa kanya. Masisisi mo ba ang isang taong patuloy pa ring nagdadasal, nangangarap ng gising, at umaasang balang araw mamahalin din siya, katulad ko? Masisisi mo ba ako kung may nakikinita akong kakaiba, yun bang parang may gusto sin siya sa akin based on my instincts? Bakit kasi, kahit ilang beses na niya akong pinapaiyak at sinasaktan, ganun pa rin? Ganun pa rin ang feeling ko, walang pinagbago. Minsan, nag-promise ako, 'this will be my one last cry'. Pero bakit sa mga sumunod na araw, nandun pa rin yung pagmamahal ko sa kanya? Ang hirap 'no? May happy ending kaya ako? Hanggang kelan ako dapat umasa at mag-hintay. Pero ang tanong, dapat pa ba akong umasa at mag-antay kung hindi naman siya nagpapaasa at nagpapa-antay? © All Rights ReservedComplete
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete
MY HEARTLESS HUSBAND
kyryll???? blagggg kung anung tunog ang nagpagising sakin heto nanaman siya paniguradong sasaktan nanaman ako neto. inihanda kuna ang sarili ko kung anuman ang gagawin niya total sanay nanaman ako e. tatlong taon na kaming nagsasama bilang mag asawa pero nitong nakaraang taon nagsimula na siyang mag bago sa kadahilanang diko siya mabigyan ng anak . Andiyan na!! sabi ko. t*ng*nang buhay to ohh! bakit ko ba pinakasan ang lintik na babaeng to walang silbi tsk! .sabi niya sakin habang nanlilisik ang mga mata nito na nakatitig saakin.. manhid na ako sa lahat ng masasamang sinasabi niya sakin at memorized kuna atah ang lahat na masasakit na salitang binabato niya saakin tila ba'y wala na itong epekto sakin . fvck !! halika ka nga dito babae diba sabi ko sayo na wag kang lalabas nang bahay dito kalang pagsilbihan mo lang ako hanggang sa mamatay ka??? sabay hablot ng buhok ko. arayyyy! dave nasasaktan ako ano ba! tama na please!!!?? huh?? tama na tang*n*ng yan eh malandi ka eh? dba?? kaya deserve mong masaktan!!! nag grocery lang ako kanina kasi wala na tayong stocks na pagkain huhuhu! please!! tama na nasasaktan ako anu ba?? pilit kong tinatanggal kamay niya sa buhok ko nang bigla niya akong sampalin. pakkkk!!! hinawakan ko ang aking pisnge na namamanhid dahil sa sampal niya. Nag grocery huh?? eh may nakakita sayo may kasama kang lalaki sino ba yun?? lalaki mo huh? cguro nagpapad*l*g kana sa iba kasi hindi na kita tinatabihan?? hawak parin nito ang buhok ko. wala dave please maawa ka sakin!! yung lalaki kanina kaibigan ko lang yun at kababata ko.. wala akung lalaki please bitawan mo na buhok ko please!?? pagmamaka awa ko!! bago niya bitawan ay isang suntok muna sa sikmura ko ang binigay sakin bago siya umalis. at ito nanaman ako iniwang luhaan habang hawak ko ang tiyan ko.Complete
My First Kiss Stealer (Completed)
There is a guy standing behind me. He is tall, wearing a mask and a black tux. Natatakpan iyong mukha niya dahil sa laki ng maskara. Iyong mata at lips lang niya ang nakikita. Iyong kamay niya nakalahad sa akin as if he is asking me to dance. I did not take his hand. " Sorry." I went back to my phone. But he is persistent. He held my right hand and gently pulled me out of the table. Magwawala pa sana ako kaya lang our eyes met and I saw that he was pleading kaya sumunod na lang ako sa kanya. He led me to the dance floor and swayed with the slow dance. At first, we're both quiet. Pero di ako matahamik. I have to know this guy. "Are you from this school?" Tumango siya. "What's your name?" Instead of answering, he gently pulled me closer. Ang bango niya. Dahil matangkad siya ng konti sa kin, iyong chin ko ka-level ng kanyang shoulder. "Why are you not talking? Are you mute?" Tumango siya. We're still dancing when he suddenly stop and look at me. I started to feel nervous. Sino ba siya talaga? Baka mamaya masamang tao ito at gusto pala akong kidnappin. I thought we're going back to the table pero nilapit niya ang mukha niya sa may tainga ko. "Sorry... but I'm not sorry for this..." Halos pabulong na sabi niya. His voice seems familiar. I know that voice pero dahil sa sobrang hina at sa lakas pa ng music ay di ko ma-recall kung saan ko iyon narinig. Bago pa ako makapagtanong I got the biggest surprise of my life! He kissed me on the lips. He cupped my face so that I can't move. I was too shocked. I felt I lost my senses that moment when I felt his lips brushed mine. It was too fast. Next thing I knew, he was gone. I was left standing in the dance floor. I should have freak out. I should have shouted. I heard his voice and he said that he was mute! Who is he to make a fool out of me? Who is he to stole my first kiss? How dare he! Tagal kong pinangarap ang first kiss ko na magiging special. Pero ninakaw lang niya! Kailangang makilala ko siya.Complete
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Sweet but Psycho
I'm Rui Hakimura, I'm a half-japanese-half-pinoy, young college boy who is shy, tahimik lang at hindi pala kaibigan dahil lumaki akong home-schooled dulot ng aking pagiging sakitin. My parents want me to over come my weakness and become more independent kaya ipinadala nila ako sa Pilipinas para mag-aral. Pero isang araw, paglapag na paglapag ko sa bansa ay isang krimen agad ang nasaksihan ko. "Sino ka? Bakit nakikiusyoso ka sa'min?? Gusto mo bang pati ikaw ay saksakin ko nito?! " sabi ng babae. Nanginig ang tuhod kong umatras ng paunti-unti habang siya ay palapit ng palapit sa akin. "Gomenasai.." yumuko ako. "I didn't see anything. Spare me please... " "Oh really? " tumawa siya. "Hindi ako tanga!!! Huwag mo akong gag*hin!!! " Dinakma niya ang kwelyo ko at tulayan na nga akong natumba sa takot. "Maganda ang mata mo.. " sabi niya. Tinutok niya sa akin ang kutsilyo. "Bakit naka-mask ka? Alisin mo nga 'yan!! " sabay hablot ng mask ko. "Anong pangalan mo?" "Ru-Rui.. " utal-utal kong sagot. "Rui! What a cute name!! Bagay sa 'yo. " tumayo na siya at binitawan ang kutsilyo, pagkatapos ay tinalikuran ako. Ang buong akala ko ay natapos na ang katakot-takot na eksenang iyon sa pagitan namin pero nagulat ako ng bigla na lang siyang humarap at sinampal ako ng ubod lakas!!! Napamura ako ng wala sa oras. "Ano ba?!!! " sigaw ko. "Baliw ka ba?!! Ang sakit non!! " Tumawa lang siya. Kasunod ay hinablot ako palapit sa kanya at hinalikan ako ng madiin sa labi. Sobrang diin na pati ang labi ko ay kinagat niya! WT H*LL?Complete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
Kissing Tutorial (GirlxGirl)
Do you think na ganun ganun nalang lahat? After what you've done? Sabi ng babaeng nasa harap ko at punong puno ng galit ang mga mata. Kinakabahan ako sa pwedeng gawin sakin ni Misty, alam ko kasi na kaya nya kong saktan. "Satingin mo papalagpasin ko ung ginawa mo?" nakakalokang ngiti nito sakin at Isang malakas na sampal ang natanggap ko sa babae nasa harap ko. nanigas ako sa kinatatayuan ko at tinitigan ko ito ng masama, ramdam ko padin ang mainit na palad nito sa aking mga pisngi. "Hindi ko alam kung bakit ka ba nagagalit, You know what wala naman to sa contract natin stop acting like a spoiled brat misty, walang tayo. " Puno ng galit na sabi ko dito. Oo walang tayo, pero tandaan mo ako lang nakakagawa nito sayo" naka ngising sabi nito at saka ako hinila papalapit sakanya. Wlang ano ano ay sinakop nito ang mga labi ko na parang walang pakialam sa mundo, She's killing me with her kiss. nang hihina ang mga tuhod ko sa halik nito, Pinilit kong kumawala sa mga halik nya pero mas lalo lang nitong diniinan ang mga halik neto, naramdaman ko na din ang knyang malalambot na kamay na umaabot sa aking tyan at likod. Nanghina na ko, I admit hindi ko kaya pang tiisin a nag respond na din ako sa mga halik nito, Our tongues fight for dominance. Nababaliw ako sa mga halik nito. Naramdaman ko nalang na bumaba ang mga halik ni misty sa leeg ko, at ang kamay naman neto ay bus" sa pag-lalaro sa mga bagay na nasa harap ko. Kakaibang sarap ang pinaparanas nito sakin, Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. "Ohhh misty fuck." I moan her name ng hindi ko namamalayan. Tumigil ito sa ginagawa nya at tumitig sakin "See? I am the only one who can do this to you, Ako lang. isang ngiti ang nasilayan ko sa mga labi nito, bago kong tuluyan na isuko na naman ang sarili ko sa babaeng nasa harap ko ngayon. ...................... What will you do if the queen bee will be addicted to you? Dahil sa isang kontratang ikaw mismo ang gumawa.Complete
Love Song : Dylan ace
Kung mamimili ka ng Love song para sa special na tao .. Ano iyon at bakit ? This is Story One of a Series. Boys Point of View. Salamat sa pagtangkilik, Enjoy reading ! Kung mamimili ka ng love song para sa isang special na tao .. Ano yun at bakit ? Dylan : hmm HALAGA by Parokya ni Edgar ? Kasi sa ngayon .. Pano ko ba ito sasabihin ? Hahaha tsk ! Makinig ka ha .. Sikreto lang natin to, ayokong makakarating to kahit kanino or else ha-hunting-in kita at bubugbugin ! Seryoso ? Dylan : Seryoso ako ! Mukha lang hindi hehe .. Anyway, yun na nga HALAGA para dun sa babaeng espesyal sa akin. Bakit ? Dylan : Yung buong kanta kasi parang yung nararamdaman ko. Nakakainis dahil wala akong magawa .. Haha ! Nakakainsulto ! Minsan talaga unfair ang mundo .. Binabasura ng iba ang siyang pinapangarap ko ! Oh talaga ? Okay ka lang, Bok ? Gusto mo bang idaan sa maboteng usapan ? Dylan : Makapag-aya ka para namang nainom ka ? Tss ! Nainom naman ako ah ! Ng tubig, softdrinks, at juice haha ! Dylan : Buset ! Alam mo, Boyy, ituloy mo na lang yung pagsusulat ng kwento ko ng natutuwa ko sayo. Hmm sige .. Yung jowa ba ni dnshxjsksn ! Pu---sang gala ! Bakit ka nakikipindot ? Pag nasira yung LCD ng phone ko babangasan ko yang gwapo mong mukha. Dylan : Nyeta kasi ! Wag mo ng banggitin yung pangalan .. Alam mo naman ! Baka layuan niya ko .. At salamat, gwapo talaga ako ! Haha. Asus ! Akong bahala ! Wag ka kasing kontra ng kontra. Pfft ! Dylan : oh san ka pupunta ? Isusulat mo na ba ang Love Song ko ? Oo ! Pero magsu-survey na muna ko at kailangan ko ng tahimik na lugar para makapag-concentrate ! Ang ingay at ang gulo dito sa .. Sa .. Ano ba tong lungga mo ? Ang kalat ! Paanong--- Dylan : Sige na ! Lumayas ka na, Lalaitin mo pa kwarto ko eh samantalang mas magulo ang kwarto mo ! Ganun talaga pag Gamer ! Makalayas na nga .. Dylan : mabuti pa nga ! Istorbo ka sa paglalaro ko .. Mahirap talaga ang magmahal ng syota ng iba, di mo--- Dylan : Layyaassss !Complete
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18
More detailsContent Guidelines