OKULUM

Okulum...insanları hiç ses etmeden, bir hayaletmişcesine izlediğim yer.

Okulum... yapmacık zoraki gülüşleri, belki bir ay sonra yüzlerini bile görmek istemeyecek olan insanların gereğinden fazla yakınlaşmalarını gördükçe yüzümü iğrenircesine buruşturduğum yer

Okulum... babamın göçürdüğü duvara yaslanarak insanlara olan nefretimi, kalbimdeki dipsiz kuyunun içindeki hissizliği yazdığım yer.

Okulum...hani bir şarkının sözü var 'sabahlarım bazen günlerce rüyalarıma gelme diye' ona benzerki her gözümü kapadığımda göz kapaklarım ardına düşen o berbat anı görmemek için sabaha kadar ders çalıştığım yer.

Okulum..arık öğretmenlerin burada kalmamı sorun yapmadıği yer.

Okulum... acıdan zevk alan bir mazoşistcesine günlerimin yüzde yetmişini geçirdiğim yer.

Okulum benim ailemin ölüm yeri.