Mafyanın tutsağı

Ben sessiz olmayı seçtim.
Sessiz kalmayı, sessizlikte boğulmayı.

Bir kız var çok acı çekmiş. Hangi hayaline koşsa o hayali kabus olumuş. Annesine sarılmış acılarını unutmak için boşunaymış, çünkü en büyük kazığı atan oymuş. Babasına sığınmış sığındığı limanı nezarı olmuş. Babannesi varmış oda şeker almış o hem şekerden hem de babanesini alan hastalıktan nefret etmiş.
Evet o benim. Adım hazan sanki hazin son der gibi değilmi son gibi kırılan ve yok olan ben gibi duvarlarının ardına saklanan ben gibi bu benim sonum.

Kim bilir belki sonun başlangıcıdır...